Τυποποίηση Ελαιολάδου
Το θέμα της τυποποίησης είναι πολύ μεγάλο και σύνθετο για το ελληνικό ελαιόλαδο. Από το
ελαιόλαδο που διακινείται στην εσωτερική αγορά ένα πολύ χαμηλό ποσοστό, περίπου 16% της
παραγωγής, κυκλοφορεί τυποποιημένο με επώνυμες συσκευασίες, ενώ το υπόλοιπο 44% της πα-
ραγωγής κυκλοφορεί χύμα. Επίσης ο κύριος όγκος των ελληνικών εξαγωγών (κυρίως στην Ιταλία)
που είναι περίπου 125 χιλιάδες τόννοι ετησίως, γίνεται κατά 90% σε μορφή χύμα με ότι άσχημες
επιπτώσεις έχει αυτό για την ελληνική οικονομία.
Τι κάνει προς αυτή την κατεύθυνση το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης ή το υπουργείο Ανάπτυξης. Ενισχύουν την τυποποίηση; Η συγκεκριμένη δραστηριότητα θα αύξανε θέσεις εργασίας και θα βοηθούσα στην αύξηση εσόδων από τις εξαγωγές. Μάλιστα τελικά η χώρα βγαίνει χαμένη γιατί στην ουσία επανεισάγει συσκευασμένο μέρος του χύμα ελαιολάδου που εξάγει. Εισάγουμε από την Γερμανία τυποποιημένο ελαιόλαδο αξίας 1.500.000 ευρώ. Είναι ντροπή!!
Δευτέρα 3 Οκτωβρίου 2011
Πέμπτη 28 Οκτωβρίου 2010
Τροφεία σε παιδικούς σταθμούς
Τις προάλλες παρακολουθούσα ένα προεκλογικό σποτάκι υπέρ της υποψηφιότητας του νυν δημάρχου Αλεξανδρούπολης κ Αλεξανδρή. Με μεγάλη μου έκπληξη άκουσα ότι τα τροφεία για τους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς έχουν παγώσει. Τα τροφεία είναι μια μηνιαία συνδρομή που πληρώνουν οι γονείς ανάλογα με την οικογενειακή κατάσταση και το εισόδημά τους.
Δεν αμφιβάλλω ότι πιθανώς το ποσό να έχει παγώσει το τελευταίο έτος ή την τελευταία διετία. Αυτό που έχω να τονίσω είναι ότι το 2006 το ποσό που κατέβαλα σε δημοτικό παιδικό σταθμό ήταν 40 ευρώ τον μήνα, ενώ την αμέσως επόμενη χρονιά έγινε 60 ευρώ, έγινε λοιπόν μια αύξηση 50%. Ακόμη και στο ίδιο ύψος να έμειναν τα τροφεία από τότε, μια αύξηση της τάξης του 50% μέσα σε μια τετραετία δεν είναι καθόλου ασήμαντη. Απορώ πως τόλμησε η Δημοτική αρχή να προβάλλει το συγκεκριμένο θέμα ως επίτευγμα…
Δεν αμφιβάλλω ότι πιθανώς το ποσό να έχει παγώσει το τελευταίο έτος ή την τελευταία διετία. Αυτό που έχω να τονίσω είναι ότι το 2006 το ποσό που κατέβαλα σε δημοτικό παιδικό σταθμό ήταν 40 ευρώ τον μήνα, ενώ την αμέσως επόμενη χρονιά έγινε 60 ευρώ, έγινε λοιπόν μια αύξηση 50%. Ακόμη και στο ίδιο ύψος να έμειναν τα τροφεία από τότε, μια αύξηση της τάξης του 50% μέσα σε μια τετραετία δεν είναι καθόλου ασήμαντη. Απορώ πως τόλμησε η Δημοτική αρχή να προβάλλει το συγκεκριμένο θέμα ως επίτευγμα…
Πέμπτη 10 Ιουνίου 2010
Ο Μαντέλης, ο Νόμος περί ευθύνης υπουργών και...οι αλλοί
Για να είμαι ειλικρινής δεν τον έχω διαβάσει για να έχω αποκρυσταλλωμένη άποψη, όμως σίγουρα είναι τόσο ευνοϊκός για τους υπουργούς μιας και είναι ικανός να παραγράφει τα όποια αδικήματά τους μέσα σε ελάχιστα χρόνια. Αυτό που μου έκανε εντύπωση από τα πολλά που γράφτηκαν για την υπόθεση Μαντέλη ήταν ότι ο ίδιος λέει θα επικαλεστεί ότι η «χορηγία» έχει άμεση σχέση με τα υπουργικά του καθήκοντα μιας και τότε το αδίκημα θεωρείται παραγεγραμμένο. Θα παραδεχτεί δηλαδή χωρίς ίχνος ντροπής ότι τα πήρε ως Υπουργός (όχι ως απλός πολιτικός), για να γλιτώσει την καταδίκη. Από την άλλη πλευρά για να καταδικαστεί θα πρέπει να δειχτεί κάτι πολύ ηπιότερο με βάση την ηθική. Ότι δηλαδή η «χορηγία», δεν είχε άμεση σχέση με τα καθήκοντα του Υπουργού. Το βρίσκω τουλάχιστον παρανοϊκό!!! Βέβαια ότι και να γίνει, είναι απαίτηση της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού να δει τα λαμόγια πολιτικούς να πληρώνουν με κάποιον τρόπο και να τους δει κυρίως στην φυλακή. Το βέβαιο επίσης είναι ότι η ομολογία Μαντέλη ακόμη και η καταδίκη του για οποιονδήποτε λόγο, από μόνη της δεν πρόκειται να ικανοποιήσει το περί δικαίου αίσθημα γιατί ξέρουμε πολύ καλά ότι το πρόβλημα στην Ελλάδα δεν ήταν ο ένας και μοναδικός Μαντέλης…μην τρελαθούμε….Είναι πολλοί, μα πάρα πολλοί αυτοί που φάγανε, οι ίδιοι ή και συγγενείς τους, κάνοντας διαχρονικά τα στραβά μάτια και κάνοντας υπόγεια ντηλ με διάφορες εταιρίες, όχι μόνο με τη Siemens. Θα μου πει κάποιος και που το ξέρω εγώ, ή το άλλο το ωραίο, αν έχεις στοιχεία στον εισαγγελέα. Νομίζω ότι δεν είναι λογικό όταν από τους υπουργούς τοποθετούνται σε διάφορες θέσεις κλειδιά διάφοροι κομματάρχες που κλέβουν (πως αλλιώς εξηγείται άνθρωποι που δεν είχαν δεύτερο παντελόνι να έχουν πλέον τεράστια περιουσία), οι ίδιοι οι υπουργοί να μην έχουν ιδέα ή να μην κάνουν και το δικό τους το κουμάντο. Αν όχι αυτοί τουλάχιστον άνθρωποι του περιβάλλοντός τους γι’αυτούς. Δεν μπορεί να ακούγονται έντονα σε μια κοινωνία ότι ο Α ή ο Β κομματάρχης ξαφνικά έκανε μια περιουσία και ο πολιτικός του προϊστάμενος ή ο τοπικός βουλευτής να μην έχει ιδέα. Έχουν και παραέχουν ιδέα. Όλοι ξέρουν τι γίνεται.. Γιατί δεν μιλάει κανείς λοιπόν; Δεν άκουσα κανέναν υπουργό ή βουλευτή να ξεσκεπάζει συστηματικά διεφθαρμένα κατώτερα στελέχη. Ούτε έναν….Γιατί άραγε; Μήπως γιατί και οι ίδιοι είναι μέσα στο σύστημα της διαφθοράς;
Αυτό που μου προκαλεί αηδία είναι ότι οι πάντες μέμφονται τον Μαντέλη. Όπως όμως είπα ο Μαντέλης ήταν ένας κρίκος του βρώμικου συστήματος και πολλοί από αυτούς που τον αποτάσσονται ίσως έκαναν τα ίδια ή ακόμη και χειρότερα. Δεν είναι τυχαίο ότι από τις μίζες της Siemens λείπει κάτι παραπάνω από 98%.
Το ΠΑΣΟΚ του Σιμήτη πλήρωσε τα φαινόμενα διαφθοράς, χάνοντας καθαρά στις εκλογές του 2004. Και δεν το πλήρωσε λόγω Μαντέλη, αλλά λόγω όλως αυτών των κομματικών παραγόντων που κινούνται μέσα στην κοινωνία και συναναστρεφόμαστε καθημερινά μαζί τους. Αυτός ήταν και ο λόγος που η ΝΔ όχι μόνο κέρδισε στις εκλογές, αλλά έφερε μαζί της μια ελπίδα. Καταπολέμηση της διαφθοράς υποσχέθηκε. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ υποδέχτηκαν το αποτέλεσμα χωρίς παγωμάρα. Ήταν μια καλή ευκαιρία η διαφθορά να πάψει. Κάτι τέτοιο δεν συνέβη. Συνεχίσαμε να βλέπουμε γύρω μας γαλάζιους πλέον ανθρώπους που κατείχαν θέσεις κλειδιά να πλουτίζουν. Ήρθαν και τα σκάνδαλα των μεγάλων του κόμματος και έδεσε το γλυκό. Φυσιολογικά η ΝΔ έχασε στις εκλογές, όμως η ελπίδα για πάταξη της διαφθοράς είχε χαθεί. Η πιθανή τιμωρία του Μαντέλη όμως θα είναι σταγόνα στον ωκεανό και γελιούνται πολλοί όταν πιστεύουν, ότι η θυσία ενός θα δείξει είτε ότι το ΠΑΣΟΚ έφταιγε, είτε ότι το ΠΑΣΟΚ δεν φοβήθηκε να «ματώσει», είτε ότι γίνεται κάθαρση. Η κάθαρση δεν γίνεται με την καταδίκη ενός πολιτικού, αλλά με την παραδειγματική τιμωρία εκατοντάδων άλλων και όχι μόνο της κεντρικής πολιτικής σκηνής αλλά και μικρότερων στελεχών που έχουν φάει τα κέρατά τους…Και φυσικά μιας και από εκεί ξεκινήσαμε, πρέπει να πάψει κάθε παραγραφή για υποθέσεις μίζας και εσκεμμένης κακοδιαχείρισης δημόσιου χρήματος……
Αυτό που μου προκαλεί αηδία είναι ότι οι πάντες μέμφονται τον Μαντέλη. Όπως όμως είπα ο Μαντέλης ήταν ένας κρίκος του βρώμικου συστήματος και πολλοί από αυτούς που τον αποτάσσονται ίσως έκαναν τα ίδια ή ακόμη και χειρότερα. Δεν είναι τυχαίο ότι από τις μίζες της Siemens λείπει κάτι παραπάνω από 98%.
Το ΠΑΣΟΚ του Σιμήτη πλήρωσε τα φαινόμενα διαφθοράς, χάνοντας καθαρά στις εκλογές του 2004. Και δεν το πλήρωσε λόγω Μαντέλη, αλλά λόγω όλως αυτών των κομματικών παραγόντων που κινούνται μέσα στην κοινωνία και συναναστρεφόμαστε καθημερινά μαζί τους. Αυτός ήταν και ο λόγος που η ΝΔ όχι μόνο κέρδισε στις εκλογές, αλλά έφερε μαζί της μια ελπίδα. Καταπολέμηση της διαφθοράς υποσχέθηκε. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ υποδέχτηκαν το αποτέλεσμα χωρίς παγωμάρα. Ήταν μια καλή ευκαιρία η διαφθορά να πάψει. Κάτι τέτοιο δεν συνέβη. Συνεχίσαμε να βλέπουμε γύρω μας γαλάζιους πλέον ανθρώπους που κατείχαν θέσεις κλειδιά να πλουτίζουν. Ήρθαν και τα σκάνδαλα των μεγάλων του κόμματος και έδεσε το γλυκό. Φυσιολογικά η ΝΔ έχασε στις εκλογές, όμως η ελπίδα για πάταξη της διαφθοράς είχε χαθεί. Η πιθανή τιμωρία του Μαντέλη όμως θα είναι σταγόνα στον ωκεανό και γελιούνται πολλοί όταν πιστεύουν, ότι η θυσία ενός θα δείξει είτε ότι το ΠΑΣΟΚ έφταιγε, είτε ότι το ΠΑΣΟΚ δεν φοβήθηκε να «ματώσει», είτε ότι γίνεται κάθαρση. Η κάθαρση δεν γίνεται με την καταδίκη ενός πολιτικού, αλλά με την παραδειγματική τιμωρία εκατοντάδων άλλων και όχι μόνο της κεντρικής πολιτικής σκηνής αλλά και μικρότερων στελεχών που έχουν φάει τα κέρατά τους…Και φυσικά μιας και από εκεί ξεκινήσαμε, πρέπει να πάψει κάθε παραγραφή για υποθέσεις μίζας και εσκεμμένης κακοδιαχείρισης δημόσιου χρήματος……
Κυριακή 6 Ιουνίου 2010
Αναγκαίες διευκρινήσεις για τους ποδηλατόδρομους
Θεωρώ σκόπιμο να δώσω κάποιες διευκρινήσεις σχετικά με την ανάρτηση που έκανα με τίτλο ποδηλατοδρόμων συνέχεια....Προφανώς δεν μπορώ να εκπροσωπώ το 80% του πληθυσμού ούτε ισχυρίστηκα κάτι τέτοιο. Ρητά αναφέρω ότι, αυτή είναι η άποψη στις παρέες που βρέθηκα τελευταία που σαφώς είναι ένα δείγμα, πιθανώς όχι αντιπροσωπευτικό. Δεν είμαι κατά των ποδηλατοδρόμων, εξάλλου και ο ίδιος χρησιμοποιώ ποδήλατο. Η ένσταση μου αφορά τον τρόπο που σχεδιάστηκαν, που είχε σαν συνέπεια το στένεμα των δρόμων κατά βάση (υπάρχει πρόβλημα για ένα ασθενοφόρο ή για τα οχήματα της Πυροσβεστικής ) και την απώλεια πάρα πολλών θέσεων Parking σε μια πόλη που τουλάχιστον στο κέντρο οι θέσεις δεν επαρκούν. Επίσης όπως ανέφερε και ένας άλλος φίλος σε ανάρτησή του, άποψη του καθηγητή που μίλησε στο δημοτικό θέατρο σχετικά με το θέμα είναι ότι θα έπρεπε ο ποδηλατόδρομος να χαραχθεί με απλή διαγράμμιση, κάτι που και θα μείωνε σημαντικά το κόστος του έργου και θα έδινε την ευελιξία αργότερα για επιπλέον αλλαγές.Αναφορικά με την εθνικής αντίστασης, προφανώς και οι κολώνες θα φύγουν κάποια στιγμή και το κομμάτι θα είναι το καλύτερο μιας και δεν επηρεάστηκε στο σημείο εκείνο ούτε το πλάτος του δρόμου, ούτε μειώθηκαν οι θέσεις στάθμευσης. Όμως δεν μπορείς να παραδίδεις ένα κομμάτι και να το διαφημίζεις όταν στην παρούσα φάση υπάρχουν δεκάδες κολώνες και δέντρα εντός του ποδηλατοδρόμου...
Πέμπτη 3 Ιουνίου 2010
Ποδηλατοδρόμων συνέχεια....
Οι ποδηλατόδρομοι ολοκληρώνονται σιγά-σιγά. Το έργο θα έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί σύμφωνα με τις εξαγγελίες της Δημοτικής αρχής. Το αποτέλεσμά τους είναι απογοητευτικό για τους Αλεξανδρουπολίτες. Είναι η πρώτη φορά που ένα ζήτημα σχολιάζεται τόσο αρνητικά σε οποιαδήποτε παρέα βρεθώ. Όλοι έχουν να πουν και κάτι κακό. Ειδικά η Καβύρη έχει στενέψει υπερβολικά με αποτέλεσμα η στάση σε οποιοδήποτε σημείο της να είναι απαγορευτική. Μετά βίας χωράει να περάσει ένα λεωφορείο, ενώ για ασθενοφόρο δεν γίνεται ούτε λόγος. Σε έναν δρόμο που πάντα υπήρχε ένα μποτιλιάρισμα, είναι αδύνατο να παραμερίσει ένα αυτοκίνητο για να περάσει ένα ασθενοφόρο. Πληροφορούμε ότι και τα μεγάλα πυροσβεστικά οχήματα δεν χωράνε. Οι ποδηλατόδρομοι σε αρκετά σημεία τους χρησιμοποιούνται κυρίως ως πεζοδρόμιο και η κίνηση των ποδηλάτων έχει αυξηθεί μεν όχι όμως εντυπωσιακά. Σε αυτό συνετέλεσε και η απαγόρευση της ελεύθερης στάθμευσης στο κέντρο της πόλης. Κάποιος που κατοικεί στις παρυφές του κέντρου αδυνατώντας να χρησιμοποιήσει το αυτοκίνητό του μπορεί να χρησιμοποιεί ευκολότερα το ποδήλατό του. Η κίνηση παρόλα αυτά παραμένει περιορισμένη. Ο ποδηλατόδρομος της Εθνικής Αντίστασης έχει γίνει όπως επισημάναμε και παλιότερα πάνω στην ευθεία που είναι τοποθετημένοι οι στύλοι της ΔΕΗ. Βεβαίως το θέμα αυτό έπαιξε και στα τοπικά δελτία ειδήσεων στην συνέχεια. Υποτίθεται ότι στον δρόμο αυτό θα έπρεπε να ξηλωθούν οι υπάρχοντες στύλοι και να τοποθετηθούν νέοι σε μεγαλύτερη απόσταση από τον δρόμο. Μόνο που υπήρχε τόση προσμονή για την κατασκευή του ποδηλατοδρόμου που ο Δήμος δεν μπορούσε να περιμένει την ΔΕΗ και τον εργολάβο που θα αναλάμβανε το έργο του φωτισμού. Παράλληλα χάθηκαν δεκάδες θέσεις στάθμευσης με αποτέλεσμα το παρκάρισμα να γίνεται δυσκολότερο σε δρόμους περιμετρικά της ζώνης ελεγχόμενης στάθμευσης. Η Αλεξανδρούπολη αρχίζει να αποκτά το πρόβλημα των μεγαλουπόλεων. Το κυκλοφοριακό…
Το δε κόστος του έργου είναι αρκετά μεγάλο, είναι μόνιμου χαρακτήρα και το λέω αυτό γιατί υπήρχαν προτάσεις να τοποθετηθούν κολονάκια που θα οριοθετούσαν τον ποδηλατόδρομο, μια λύση σαφέστατα οικονομικότερη και λύση που θα μπορούσε να λειτουργήσει πιλοτικά, θα έδειχνε τα αποτελέσματά της και στην συνέχεια θα μπορούσε να γίνει κάτι μονιμότερο. Ενώ δόθηκαν με ευκολία χρήματα για το έργο αυτό, οι πόροι για την επιδιόρθωση κατεστραμμένων οδοστρωμάτων είναι πενιχροί.
Το μόνο θετικό είναι ότι σε κάποια σημεία αφέθηκαν παρτεράκια με αποτέλεσμα ο ποδηλατόδρομος να έχει λουλούδια και όμορφα χρώματα από την μια του πλευρά. Θα έλεγα όμως ότι έτσι όπως διαμορφώνεται η κατάσταση στο κέντρο της πόλης, τα λουλούδια μας μάραναν..
Το δε κόστος του έργου είναι αρκετά μεγάλο, είναι μόνιμου χαρακτήρα και το λέω αυτό γιατί υπήρχαν προτάσεις να τοποθετηθούν κολονάκια που θα οριοθετούσαν τον ποδηλατόδρομο, μια λύση σαφέστατα οικονομικότερη και λύση που θα μπορούσε να λειτουργήσει πιλοτικά, θα έδειχνε τα αποτελέσματά της και στην συνέχεια θα μπορούσε να γίνει κάτι μονιμότερο. Ενώ δόθηκαν με ευκολία χρήματα για το έργο αυτό, οι πόροι για την επιδιόρθωση κατεστραμμένων οδοστρωμάτων είναι πενιχροί.
Το μόνο θετικό είναι ότι σε κάποια σημεία αφέθηκαν παρτεράκια με αποτέλεσμα ο ποδηλατόδρομος να έχει λουλούδια και όμορφα χρώματα από την μια του πλευρά. Θα έλεγα όμως ότι έτσι όπως διαμορφώνεται η κατάσταση στο κέντρο της πόλης, τα λουλούδια μας μάραναν..
Τετάρτη 26 Μαΐου 2010
Λειτουργία (;) ελεγκτικών μηχανισμών
Πριν λίγες μέρες ήρθαν στο φως της δημοσιότητας στοιχεία από τον έλεγχο που έγινε αναφορικά με δαπάνες σε νοσοκομεία. Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά μιας και είδαμε ότι πολλά υλικά τιμολογούνται έως και πάνω από 10 φορές περισσότερο σε σχέση με άλλες χώρες της ΕΕ και σταθερά πολύ παραπάνω από τις αντίστοιχες τιμές στην Κύπρο. Η συνέπεια (και) από αυτό είναι ότι διπλασιάστηκαν την τελευταία πενταετία οι ετήσιες δαπάνες των νοσοκομείων. Δεν θα παραθέσω αναλυτικά τα στοιχεία που αναφέρονται στο ΒΗΜΑ της Κυριακής σε δισέλιδο ρεπορτάζ. Εκείνο που μου έκανε εντύπωση είναι ότι το ερέθισμά για την έρευνα αυτή, την κινητοποίηση του Υπουργείου Υγείας την προκάλεσε η αντίστοιχη έρευνα των ελεγκτών της ΕΕ. Αυτοί ήταν που ξετρύπωσαν τα υπέρογκα χρέη και αυτοί μας επέβαλλαν και ορθώς την μείωσή τους. Ήρθαν για 15 μέρες κι ανακάλυψαν πράγματα για τα οποία χαλαρά κανένας δεν έκανε τίποτα, αποδεικνύοντας ότι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του κράτους είναι σε χειμερία νάρκη. Γενικώς τελευταία έρχονται στο φως της δημοσιότητας σκάνδαλα, άλλα μικρά και άλλα μεγαλύτερα που αφορούν την τελευταία –σεμνή και ταπεινή- διακυβέρνηση. Δεν υπήρχαν σκάνδαλα και επί ΠΑΣΟΚ ή έπαψαν να υπάρχουν και τώρα; Σαφώς και υπήρχαν και λογικά συνεχίζουν να υπάρχουν, μόνο που κανένας δεν μπορεί να τα βεβαιώσει με ακρίβεια πέρα από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα ότι όλοι έκλεβαν. Το δυστύχημα είναι ότι μόλις τώρα άρχισαν να κινητοποιούνται κάποιοι ελεγκτικοί μηχανισμοί και να αποκαλύπτουν πράματα και θάματα. Μόνο που για να είναι αξιόπιστοι και ανεξάρτητοι θα πρέπει να μην κλείνουν τα μάτια και σε όσα γίνονται και με την σημερινή κυβέρνηση. Αν θέλουμε να είναι αξιόπιστοι οι κρατικοί ελεγκτικοί μηχανισμοί πρέπει να ανακαλύψουν και να ξηλώσουν όλους εκείνους που λυμαίνονται το δημόσιο χρήμα, γαλάζιους και πράσινους. Βεβαίως δεν φτάνουν οι καταγγελίες και η βεβαίωση των παραβάσεων, αλλά και η διόρθωση τους. Οι φαρμακευτικές εταιρίες και οι εταιρίες προμήθειας νοσοκομειακών υλικών κάνουν πάρτι στα νοσοκομεία. Χαίρω πολύ, αλλά θα γίνει κάτι ώστε να μην συνεχίζουν να πλουτίζουν κάποιοι εις βάρος του ελληνικού δημοσίου; Γιατροί (και όχι μόνο) φοροδιαφεύγουν βεβαιωμένα. 30 δις ευρώ είναι βεβαιωμένα από την δικαιοσύνη, αλλά ανείσπρακτά. Θα γίνουν άμεσα κάποιες κινήσεις για να εισπραχθούν; Πρέπει επιτέλους οι μηχανισμοί να λειτουργήσουν για τον σκοπό που υπάρχουν ώστε να μην είναι η προσωρινή τους λειτουργία ένα απλό επικοινωνιακό τρικ για μικροκοματικούς σκοπούς…
Τρίτη 18 Μαΐου 2010
Παραίτηση Γκερέκου
Ποια θα έπρεπε να είναι η αντίδραση της κυβέρνησης, όταν ο σύζυγος μιας υπουργού της, εμπλέκεται σε ένα σοβαρό φορολογικό αδίκημα; Η απάντηση είναι να την αποπέμψει ή να δεχτεί την παραίτηση της. Όπως και έγινε. Οποιαδήποτε άλλη αντίδραση θα ήταν βαρύτατο πολιτικό ολίσθημα, ειδικά όταν μια από τις κυριότερες επιδιώξεις της κυβέρνησης είναι η πάταξη της φοροδιαφυγής. Συνέβη λοιπόν το αυτονόητο. Η παραίτηση της κ.Γκερέκου έγινε αποδεκτή. Δυστυχώς όμως η αυτονόητη αυτή κατάληξη αποτελεί εξαίρεση μεταξύ άλλων δεκάδων περιπτώσεων οι οποίες κουκουλώθηκαν διότι δήθεν δεν υπήρχαν πολιτικές ευθύνες. Η έννοια της πολιτικής ευθύνης είχε χαθεί, ενώ για ευθιξία ούτε λόγος. Για να παραιτηθεί η να αποπεμφθεί ένας υπουργός ή ένας βουλευτής, συνήθως θα πρέπει ο κόμπος να φτάσει στο χτένι. Αυτή ήταν η πάγια πολιτική της προηγούμενης κυβέρνησης και φυσικά το πλήρωσε ακριβά. Παραλίγο η υπόθεση της κ.Γκερέκου να είχε αντίστοιχη εξέλιξη. Πήγε να περάσει η γραμμή ότι άλλο ο πολιτικός και άλλο ο σύζυγος του ή ότι το προ εγγάμου βίου παρελθόν του συζύγου δεν ενοχοποιεί τον πολιτικό. Φυσικά κάτι τέτοιο είναι πέρα ως πέρα λανθασμένο. Το δυσάρεστο στην όλη υπόθεση είναι ότι η λογική αυτή όχι μόνο συζητήθηκε αλλά παραλίγο να επικρατούσε κιόλας. Ευτυχώς έγινε τελικά το αυτονόητο. Οι βεβαιωμένες παραβάσεις του κ.Βοσκόπουλου ήταν σαφώς εις γνώσιν της κ.Γκερέκου. Ως εκ τούτου ήταν συνένοχος στην παράβαση του άντρα της.
Καθυστέρησε η κυβέρνηση να κάνει δεκτή την παραίτηση Γκερέκου; Θα μπορούσε να δράσει και γρηγορότερα, όμως έστω και η αυθημερόν απομάκρυνση της (τέως) υφυπουργού είναι θετική, αν αναλογιστούμε τι συμβαίνει σε αντίστοιχες περιπτώσεις.
Σήμερα το πρωί συνάντησα έναν γνωστό μου στην εφορία. Ήταν έξαλλος και δικαίως. Δεν μπορεί μου λέει να ζητάς από τον κόσμο να σφίξει το ζωνάρι, να πληρώνει τους φόρους του κανονικά, να έχει φορολογική συνείδηση, όταν ο άντρας μέλους της κυβέρνησής σου χρωστάει 5,5 εκατομμύρια ευρώ. Δεν μπορούσα παρά να συμφωνήσω. Και εδώ είναι η μεγάλη ευθύνη και του ΠΑΣΟΚ και της κ.Γκερέκου. Δεν μπορεί να μοιράζεσαι τη στέγη με έναν μεγάλο φοροφυγά και ταυτόχρονα να είσαι μέλος μιας κυβέρνησης που θέλει να καταπολεμήσει την φοροδιαφυγή. De facto η κ.Γκερέκου είχε αποτύχει. Από την άλλη και το ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικό με τα στελέχη του αν δεν θέλει να έχει την τύχη των προηγούμενων. Γενικά πρέπει πρώτα να κοιτάς το σπίτι σου και στη συνέχεια όλους τους άλλους. Πρέπει πρώτα να εξασφαλίσεις την τήρηση κάποιων κανόνων από τα στελέχη σου και μετά να απευθυνθείς στην κοινωνία δίνοντας το καλό παράδειγμα. Αυτό θα πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα από εδώ και πέρα.
Μια άλλη διάσταση του θέματος είναι ότι ο κ.Βοσκόπουλος, είτε με την ιδιότητα του γνωστού τραγουδιστή, είτε με αυτήν του συζύγου πολιτικού, κατάφερε επί 17 χρόνια και αφού πέρασαν διάφορες κυβερνήσεις, να μην έχει πληρώσει το χρέος του και να μην έχει δημευθεί η περιουσία του,. Γι’αυτό άλλωστε και διατάχθηκε ΕΔΕ από το υπουργείο οικονομικών. Την ίδια ώρα χιλιάδες πολίτες χάνουν το ένα και μοναδικό περιουσιακό τους στοιχείο για μια οφειλή λίγων χιλιάδων ευρώ. Αυτός είναι και ο κυριότερος λόγος που προσωπικά με εξοργίζει στην υπόθεση αυτή. Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι αν έχεις το κατάλληλο όνομα και τις κατάλληλες διασυνδέσεις δύσκολα τιμωρείσαι στην χώρα αυτήν.
Καθυστέρησε η κυβέρνηση να κάνει δεκτή την παραίτηση Γκερέκου; Θα μπορούσε να δράσει και γρηγορότερα, όμως έστω και η αυθημερόν απομάκρυνση της (τέως) υφυπουργού είναι θετική, αν αναλογιστούμε τι συμβαίνει σε αντίστοιχες περιπτώσεις.
Σήμερα το πρωί συνάντησα έναν γνωστό μου στην εφορία. Ήταν έξαλλος και δικαίως. Δεν μπορεί μου λέει να ζητάς από τον κόσμο να σφίξει το ζωνάρι, να πληρώνει τους φόρους του κανονικά, να έχει φορολογική συνείδηση, όταν ο άντρας μέλους της κυβέρνησής σου χρωστάει 5,5 εκατομμύρια ευρώ. Δεν μπορούσα παρά να συμφωνήσω. Και εδώ είναι η μεγάλη ευθύνη και του ΠΑΣΟΚ και της κ.Γκερέκου. Δεν μπορεί να μοιράζεσαι τη στέγη με έναν μεγάλο φοροφυγά και ταυτόχρονα να είσαι μέλος μιας κυβέρνησης που θέλει να καταπολεμήσει την φοροδιαφυγή. De facto η κ.Γκερέκου είχε αποτύχει. Από την άλλη και το ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικό με τα στελέχη του αν δεν θέλει να έχει την τύχη των προηγούμενων. Γενικά πρέπει πρώτα να κοιτάς το σπίτι σου και στη συνέχεια όλους τους άλλους. Πρέπει πρώτα να εξασφαλίσεις την τήρηση κάποιων κανόνων από τα στελέχη σου και μετά να απευθυνθείς στην κοινωνία δίνοντας το καλό παράδειγμα. Αυτό θα πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα από εδώ και πέρα.
Μια άλλη διάσταση του θέματος είναι ότι ο κ.Βοσκόπουλος, είτε με την ιδιότητα του γνωστού τραγουδιστή, είτε με αυτήν του συζύγου πολιτικού, κατάφερε επί 17 χρόνια και αφού πέρασαν διάφορες κυβερνήσεις, να μην έχει πληρώσει το χρέος του και να μην έχει δημευθεί η περιουσία του,. Γι’αυτό άλλωστε και διατάχθηκε ΕΔΕ από το υπουργείο οικονομικών. Την ίδια ώρα χιλιάδες πολίτες χάνουν το ένα και μοναδικό περιουσιακό τους στοιχείο για μια οφειλή λίγων χιλιάδων ευρώ. Αυτός είναι και ο κυριότερος λόγος που προσωπικά με εξοργίζει στην υπόθεση αυτή. Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι αν έχεις το κατάλληλο όνομα και τις κατάλληλες διασυνδέσεις δύσκολα τιμωρείσαι στην χώρα αυτήν.
Πέμπτη 13 Μαΐου 2010
Κόστος της διαδικτυακής πύλης της βουλής
Εδώ και καιρό κυκλοφορεί στο διαδίκτυο ότι το κόστος της διαδικτυακής πύλης της βουλής ξεπερνά το 1 εκατ. ευρώ. Πριν λίγες μέρες μου εστάλη η ερώτηση που υπέβαλε για το θέμα αυτό ο βουλευτής του ΛΑΟΣ κ. Βελόπουλος που ερωτά αν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα το ποσό των 1.120.000 ευρώ που δαπανήθηκε για τον σκοπό αυτό. Η απάντηση του κ.Πετσάλνικού είναι καταφατική. Από την μια λέει ότι το θέμα ξεκίνησε επί της προεδρίας της κ.Μπενάκη και ολοκληρώθηκε κατά την θητεία του κ.Σιούφα, από την άλλη τονίζει ότι το 80% του ποσού δόθηκε από κοινοτικούς πόρους και το υπόλοιπο 20% από κρατικούς.
Η πρώτη παρατήρηση (που κάνει και στην ερώτηση του ο κ.Βελόπουλος) είναι ότι το ποσό είναι εξωφρενικό μιας και στην αγορά το κοστολόγιο για μια μεγάλη ιστοσελίδα είναι κάπου 20.000 ευρώ. Αντί για αυτό το ποσό κάποιοι φάγανε σεμνά και ταπεινά 800.000 ευρώ από κοινοτικούς πόρους. με αποτέλεσμα να δικαιώνονται έτσι όλοι όσοι εκτός Ελλάδας έλεγαν ότι οι επιδοτήσεις στην Ελλάδα τρώγονται. Βεβαίως τζάμπα σπαταλήθηκαν και 200.000 ευρώ από κρατικούς πόρους. Θα γίνει αλήθεια κάποια έρευνα επ'αυτών είτε από την βουλή είτε από κάποιον εισαγγελέα; Διότι η απάντηση του κ.Πετσάλνικου είναι μεν χωρίς υπεκφυγές, αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να δοθεί ένα τέλος στο θέμα. Τέλος του στυλ, έγινε και τελείωσε, τι να κάνουμε τώρα. Όχι..σιγά-σιγά πρέπει να δίνονται και ουσιαστικές απαντήσεις. ποίος έδωσε αυτά τα χρήματα, γιατί τα έδωσε και φυσικά που πήγαν...
Η πρώτη παρατήρηση (που κάνει και στην ερώτηση του ο κ.Βελόπουλος) είναι ότι το ποσό είναι εξωφρενικό μιας και στην αγορά το κοστολόγιο για μια μεγάλη ιστοσελίδα είναι κάπου 20.000 ευρώ. Αντί για αυτό το ποσό κάποιοι φάγανε σεμνά και ταπεινά 800.000 ευρώ από κοινοτικούς πόρους. με αποτέλεσμα να δικαιώνονται έτσι όλοι όσοι εκτός Ελλάδας έλεγαν ότι οι επιδοτήσεις στην Ελλάδα τρώγονται. Βεβαίως τζάμπα σπαταλήθηκαν και 200.000 ευρώ από κρατικούς πόρους. Θα γίνει αλήθεια κάποια έρευνα επ'αυτών είτε από την βουλή είτε από κάποιον εισαγγελέα; Διότι η απάντηση του κ.Πετσάλνικου είναι μεν χωρίς υπεκφυγές, αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να δοθεί ένα τέλος στο θέμα. Τέλος του στυλ, έγινε και τελείωσε, τι να κάνουμε τώρα. Όχι..σιγά-σιγά πρέπει να δίνονται και ουσιαστικές απαντήσεις. ποίος έδωσε αυτά τα χρήματα, γιατί τα έδωσε και φυσικά που πήγαν...
Παρασκευή 7 Μαΐου 2010
Ψήφος κατά συνείδηση...
Ήταν ένα κρίσιμο τεστ για τα δύο μεγάλα κόμματα. Και οι δύο βλέπουν τα ποσοστά τους στις δημοσκοπήσεις να πέφτουν θεαματικά. Το ΠΑΣΟΚ σίγουρα έχει πάρει το μήνυμα. Το πολιτικό κόστος είναι ήδη μεγάλο, οι αντιδράσεις πολλές και οι φωνές για αθέτηση προεκλογικών υποσχέσεων και για σκληρή αντιλαϊκή πολιτική ακούγονται πλέον έντονα και από τους ψηφοφόρους του. Η ΝΔ προσπαθεί να βρει την ταυτότητά της. Έχει το βάρος της προηγούμενης διακυβέρνησης, έχει μεγάλη ευθύνη για τα χάλια της οικονομίας. Αυτό το ξέρουν στην Ρηγίλλης αλλά πρέπει να κοιτάξουν και μπροστά, να γυρίσουν σελίδα και να κάνουν αντιπολίτευση. Μέσα στην κρίση που περνάνε και οι δύο ήταν επιβεβλημένη η κομματική πειθαρχία. Πώς όμως μπορεί να πειθαρχήσει ένας βουλευτής του ΠΑΣΟΚ που νιώθει και δικαίως ότι αναιρούνται πλήρως τα πιστεύω του και όλα όσα του έδωσαν την δύναμη να αγωνίζεται; Μόνο τρεις άκουσαν την καρδιά τους και πήραν αποστάσεις. Δεν γίνανε κοινωνοί στο έγκλημα εκφράζοντας το λαϊκό αίσθημα. Αυτό το πληρώσανε με περιθωριοποίηση. Το να είσαι φωνή του λαού είναι επιζήμιο μερικές φορές. Κρίμα….
Όσο για την Μπακογιάννη τι να πούμε. Δοκίμαζε συνεχώς τις αντοχές του Σαμαρά προκαλώντας. Ίσως και να πίστευε ότι τα μέτρα ήταν αναπόφευκτα και ακολούθησε και αυτή την συνείδησή της. Την έφαγε και αυτήν το σκοτάδι, ανοίγοντας παράλληλα και το δρόμο για νέες πολιτικές διεργασίες και σαφώς ενισχύονται οι ψίθυροι για νέο κόμμα.
Όπως και να έχει είναι λυπηρό να μην μπορεί ένας βουλευτής να διαφωνήσει μέσα σε ένα δημοκρατικό κόμμα, αν και οι διαφορετικές φωνές υπάρχουν μάλλον για να επιβεβαιώσουν την δημοκρατική πολυφωνία, η οποία σε κρίσιμες ψηφοφορίες χάνεται. Οι ζυμώσεις και οι αντιδράσεις υπάρχουν για το θεαθήναι και σε κρίσιμες στιγμές πάνε περίπατο. Υπάρχει πειθαρχία για να μην χαθούν τα κεκτημένα και ο βουλευτής μετατρέπεται απλά σε ένα άβουλο ον. Θα πει κάποιος ότι ειδικά για το ΠΑΣΟΚ η μη ψήφιση του νομοσχεδίου σήμαινε και διαφωνία με την πολιτική του κόμματος και από μια πλευρά η άποψη αυτή είναι σωστή. Ίσως όμως οι 3 ήθελαν με την στάση τους να στείλουν ένα μήνυμα ότι στηρίζουν το ΠΑΣΟΚ αλλά όχι έτσι όπως πάει, δηλαδή με μονόπλευρα μέτρα κοινωνικά άδικά. Ίσως να προσπαθούσαν να προειδοποιήσουν το κόμμα που υπηρετούν ότι άμεσα θα πρέπει να λάβει όλα εκείνα τα μέτρα που θα επιφέρουν μια δικαιότερη κατανομή των βαρών και επιτέλους θα γίνει κάτι και με την ακρίβεια αλλά και με τους κλέφτες. Όμως αυτό που επέβαλλε η συνείδηση τους ήταν για αυτούς μια προσωρινή (;) πολιτική παύση και σαφέστατα μια προειδοποίηση για όλους ότι το κόμμα είναι πάνω από την συνείδηση…
Όσο για την Μπακογιάννη τι να πούμε. Δοκίμαζε συνεχώς τις αντοχές του Σαμαρά προκαλώντας. Ίσως και να πίστευε ότι τα μέτρα ήταν αναπόφευκτα και ακολούθησε και αυτή την συνείδησή της. Την έφαγε και αυτήν το σκοτάδι, ανοίγοντας παράλληλα και το δρόμο για νέες πολιτικές διεργασίες και σαφώς ενισχύονται οι ψίθυροι για νέο κόμμα.
Όπως και να έχει είναι λυπηρό να μην μπορεί ένας βουλευτής να διαφωνήσει μέσα σε ένα δημοκρατικό κόμμα, αν και οι διαφορετικές φωνές υπάρχουν μάλλον για να επιβεβαιώσουν την δημοκρατική πολυφωνία, η οποία σε κρίσιμες ψηφοφορίες χάνεται. Οι ζυμώσεις και οι αντιδράσεις υπάρχουν για το θεαθήναι και σε κρίσιμες στιγμές πάνε περίπατο. Υπάρχει πειθαρχία για να μην χαθούν τα κεκτημένα και ο βουλευτής μετατρέπεται απλά σε ένα άβουλο ον. Θα πει κάποιος ότι ειδικά για το ΠΑΣΟΚ η μη ψήφιση του νομοσχεδίου σήμαινε και διαφωνία με την πολιτική του κόμματος και από μια πλευρά η άποψη αυτή είναι σωστή. Ίσως όμως οι 3 ήθελαν με την στάση τους να στείλουν ένα μήνυμα ότι στηρίζουν το ΠΑΣΟΚ αλλά όχι έτσι όπως πάει, δηλαδή με μονόπλευρα μέτρα κοινωνικά άδικά. Ίσως να προσπαθούσαν να προειδοποιήσουν το κόμμα που υπηρετούν ότι άμεσα θα πρέπει να λάβει όλα εκείνα τα μέτρα που θα επιφέρουν μια δικαιότερη κατανομή των βαρών και επιτέλους θα γίνει κάτι και με την ακρίβεια αλλά και με τους κλέφτες. Όμως αυτό που επέβαλλε η συνείδηση τους ήταν για αυτούς μια προσωρινή (;) πολιτική παύση και σαφέστατα μια προειδοποίηση για όλους ότι το κόμμα είναι πάνω από την συνείδηση…
Τρίτη 4 Μαΐου 2010
Ε όχι και δίκαια μέτρα!!
Ανακοινώθηκαν λοιπόν και τα νέα μέτρα. Ναι, αυτά που δεν θα ακούγαμε για το 2010. η συνταγή ήταν η ίδια με την προηγούμενη φορά. Μειώσεις στις απολαβές μισθωτών και συνταξιούχων του Δημοσίου, λες και αυτοί έφταιγαν για την δημοσιονομική διολίσθηση. Έκτακτες εισφορές, αυξήσεις σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης, αύξηση στον ΦΠΑ. Μια επανάληψη των προηγούμενων μέτρων, αλλά σε μεγαλύτερη κλίμακα. Μέσα σε όλα αυτά η κυβέρνηση άφησε μια γλυκιά γεύση σύμφωνα με την ίδια πάντα. Εκεί που άφηνε να διαρρέει ότι μπαίνει χέρι στους μισθούς του ιδιωτικού τομέα, τελικά αυτοί γλύτωσαν από την νέα επιδρομή. Επιτυχία σου λέει!! Όπως επιτυχία ήταν και η μη κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού στο δημόσιο. Σου λέει δίνουμε και ένα επίδομα της τάξης των 1000 ευρώ. Από εκεί που δεν θα παίρνατε τίποτε όπως φαινόταν μέχρι την Παρασκευή το βράδυ, η κυβέρνησή σας έσωσε την παρτίδα και να… πήρατε 1000 ευρώ (και 800 οι συνταξιούχοι). Δεύτερη μεγάλη επιτυχία λοιπόν. Μάλιστα επειδή αυτά τα 1000 ευρώ δεν είναι για όλους αλλά για όσους λαμβάνουν κάτω από 3000 ευρώ μηνιαίως, τα μέτρα βαφτίστηκαν και κοινωνικά δίκαια!!! Τι;; Σοβαρά; Αυτό αλήθεια δεν το περίμενα, αν και από τους πολιτικούς είμαι έτοιμος να ακούσω τα πάντα. Η δυνατότητα που έχουν να κάνουν το άσπρο μαύρο είναι μοναδική. Όμως δεν μπορείς να αναφέρεσαι έστω σε προσπάθεια για κοινωνική δικαιοσύνη όταν όλη η Ελλάδα παρακολουθεί παγωμένη όσα συνέβησαν και όσα έρχονται κυρίως. Θα μπορούσατε να πείτε ότι τα μέτρα αυτά ελήφθησαν υπό πίεση και ότι στο μέλλον θα υπάρξει προσπάθεια για μεγαλύτερη κοινωνική δικαιοσύνη, θα μπορούσατε να ανακοινώσετε και μέτρα με μεσοπρόθεσμη απόδοση που θα πλήττουν κατά κύριο λόγο τα υψηλά εισοδήματα, θα μπορούσατε να σημάνετε έναν πόλεμο ενάντια σε αυτούς που έχουν ληστέψει το κράτος και μας έχουν φέρει ως εδώ, θα μπορούσατε γενικότερα να κάνετε και να πείτε κάτι αντισταθμιστικά με αυτά που ανακοινώσατε. Αλλά όχι και να ακούμε για προσπάθεια κοινωνικής δικαιοσύνης. Ούτε για αστείο δεν υπήρξε κάτι τέτοιο, και φυσικά δεν υπήρξε κανένα ελπιδοφόρο μήνυμα ότι οι θυσίες αυτές θα θεραπεύσουν την σαπίλα που μας χαρακτηρίζει. Έτσι όχι μόνο το παρόν αλλά και το μέλλον φαντάζει μαύρο….
Πέμπτη 29 Απριλίου 2010
AIΣΧΟΣ!!!
Παρακολουθούμε τις τελευταίες ημέρες ειδήσεις για την υποτιθέμενη διαπραγμάτευση μεταξύ της κυβέρνησης και της περίφημης τρόικας των τεχνοκρατών του ΔΝΤ της Ευρωπαϊκής ένωσης. Μας γέμισαν με αυταπάτες, ότι η ελληνική πλευρά έχει ισχυρά επιχειρήματα, λες και δεν ξέραμε ότι οι κύριοι δεν χαρίζουν κάστανα. Προκειμένου να μας δανείσει το ΔΝΤ 10δις ευρώ με χαμηλό επιτόκιο, ποσό ίσο με τις δανειακές ανάγκες του Μαΐου, και η ευρωζώνη άλλα 100 δις με επιτόκιο όσο της Πορτογαλίας, ποσά που δεν μας χαρίζει κανένας και που θα αποπληρώσουμε με το παραπάνω, θα μας γίνει ο βίος αβίωτος για τα επόμενα υποτίθεται 3 χρόνια, αλλά στην πραγματικότητα για την επόμενη δεκαετία τουλάχιστον. Κόβεται 13ος και 14ος μισθός στο Δημόσιο. Πέραν δηλαδή της μείωσης που είχαμε μέχρι τώρα, θα πρέπει να προσθέσουμε και άλλο ένα 15% τουλάχιστον. Από το μέτρο δεν θα γλιτώσουν και οι συνταξιούχοι που το 60% από αυτούς ήδη έπαιρνε συντάξεις στα 700 ευρώ και κάτω. Πάνε και αυτοί!! Ακολουθεί ο ιδιωτικός τομέας που απ’ότι διαρρέεται θα κοπούν και εκεί οι δύο μισθοί αλλά θα ισχύσουν κάποια μπόνους (για τα οποία πολύ αμφιβάλλω), όμως επί της ουσίας θα υπάρξει μείωση των ετήσιων απολαβών, όλων των υπαλλήλων. Προφανών τα εκατομμύρια των συνταξιούχων και των υπαλλήλων θα αρχίσουν αιματηρές περικοπές μιας και τα πάγια έξοδά τους για δάνεια και λειτουργικά έξοδα όχι μόνο δεν θα μειωθούν αλλά φημολογούνται και αυξήσεις. Έτσι το επακόλουθο θα είναι να στενάξει η αγορά και να υποστούν ισχυρότατες πιέσεις και οι ελεύθεροι επαγγελματίες. Η αύξηση της ανεργίας είναι δεδομένη. Όλα αυτά είναι επιταγές για μερικά δις, δανεικών επαναλαμβάνω. ΑΙΣΧΟΣ!!!
Φυσικά κανένα μέτρο για το κεφάλαιο. Ή μάλλον το αντίθετο. Οι επιχειρηματίες, οι μεγάλοι τουλάχιστον θα γλιτώσουν 15% από τους 2 μισθούς των υπαλλήλων τους (γιατί για τους μικρούς είπαμε, θα τους φάει η λιτότητα και αυτούς και τους υπαλλήλους τους). Δεν ακούσαμε τίποτε, ούτε συζητιέται κανένα μέτρο που θα φέρει πτώση τιμών στα βασικά αγαθά, για να μειωθούν οι απώλειες.
Άκουγα σήμερα ότι η Αγροτική Τράπεζα είχε 25% περίπου κέρδη, σε χρονιά κρίσης παρακαλώ. Όλοι οι Έλληνες έχουν δανειστεί. Άλλος κάρτες, άλλος στεγαστικό. Τα περιθώρια κερδών των τραπεζών είναι πολύ μεγάλα, από τα μεγαλύτερα στην Ευρώπη. Δεν θα ήταν απαραίτητο να γίνει μια κίνηση, ώστε την ώρα που όλοι οι μικρομεσαίοι αιμορραγούν, να μειωθούν τα περιθώρια κερδών όλων των τραπεζών από τόκους δανείων; Όχι κανένα μέτρο για αυτούς. ΑΙΣΧΟΣ!!!
Η κόντρα ΠΑΣΟΚ και ΝΔ εντωμεταξύ συνεχίζεται για το ποιος φταίει περισσότερο, όμως και οι δύο συμφωνούν επί της ουσίας για την αναγκαιότητα των μέτρων. Τις ημέρες καταστροφής του Έλληνα μικρομεσαίου, πάνω από το πτώμα του μαλώνουν, χωρίς να έχουν πάρει χαμπάρι ότι η καταστροφή είναι αποτέλεσμα πολιτικών ετών και ετών, νοοτροπιών που και οι δύο ευνόησαν, έθρεψαν και δεν έκαναν την παραμικρή προσπάθεια αλλαγής. Δεν έχουν πάρει χαμπάρι για ότι συμβαίνει. ΑΙΣΧΟΣ!!!
Φυσικά κανένα μέτρο για το κεφάλαιο. Ή μάλλον το αντίθετο. Οι επιχειρηματίες, οι μεγάλοι τουλάχιστον θα γλιτώσουν 15% από τους 2 μισθούς των υπαλλήλων τους (γιατί για τους μικρούς είπαμε, θα τους φάει η λιτότητα και αυτούς και τους υπαλλήλους τους). Δεν ακούσαμε τίποτε, ούτε συζητιέται κανένα μέτρο που θα φέρει πτώση τιμών στα βασικά αγαθά, για να μειωθούν οι απώλειες.
Άκουγα σήμερα ότι η Αγροτική Τράπεζα είχε 25% περίπου κέρδη, σε χρονιά κρίσης παρακαλώ. Όλοι οι Έλληνες έχουν δανειστεί. Άλλος κάρτες, άλλος στεγαστικό. Τα περιθώρια κερδών των τραπεζών είναι πολύ μεγάλα, από τα μεγαλύτερα στην Ευρώπη. Δεν θα ήταν απαραίτητο να γίνει μια κίνηση, ώστε την ώρα που όλοι οι μικρομεσαίοι αιμορραγούν, να μειωθούν τα περιθώρια κερδών όλων των τραπεζών από τόκους δανείων; Όχι κανένα μέτρο για αυτούς. ΑΙΣΧΟΣ!!!
Η κόντρα ΠΑΣΟΚ και ΝΔ εντωμεταξύ συνεχίζεται για το ποιος φταίει περισσότερο, όμως και οι δύο συμφωνούν επί της ουσίας για την αναγκαιότητα των μέτρων. Τις ημέρες καταστροφής του Έλληνα μικρομεσαίου, πάνω από το πτώμα του μαλώνουν, χωρίς να έχουν πάρει χαμπάρι ότι η καταστροφή είναι αποτέλεσμα πολιτικών ετών και ετών, νοοτροπιών που και οι δύο ευνόησαν, έθρεψαν και δεν έκαναν την παραμικρή προσπάθεια αλλαγής. Δεν έχουν πάρει χαμπάρι για ότι συμβαίνει. ΑΙΣΧΟΣ!!!
Παρασκευή 23 Απριλίου 2010
Μαύρα χάλια...
Το διήμερο που ζήσαμε ήταν τραγικό. Άνοδος των spreads σε δυσθεώρητα επίπεδα, αυξημένο έλλειμμα από την eurostat κατά μια ακόμη μονάδα και φυσικά προσφυγή στον μηχανισμό στήριξης. Τις δύο αυτές μέρες ακούστηκαν εκατέρωθεν κατηγορίες από ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, κάτι που όχι μόνο δεν μπορεί να θολώσει το τοπίο, αλλά ξεκαθαρίζει ακόμη περισσότερο τις διαχρονικές ευθύνες που υπάρχουν για την κατάντια της χώρας.
Ξεκινάμε την χθεσινή ημέρα με την ανακοίνωση της eurostat για αναθεώρηση του ελλείμματος που είναι αυξημένο κατά μια περίπου μονάδα, στο 13,6%. Η ανακοίνωση εκτοξεύει τα spreads. Ο εκπρόσωπος της ΝΔ μας ανακοινώνει πως αν κυβερνούσε η ΝΔ το έλλειμμα θα έκλεινε στο 9%, δηλ. 4,5% κάτω, ή αλλιώς θα υπήρχε εξοικονόμηση κατά 8 δις ευρώ. Πως θα γινόταν αυτό; Μας το είπε και αυτό. Με τα μέτρα που προεκλογικά είχε ανακοινώσει ο πρώην πρωθυπουργός δηλαδή με το πάγωμα των μισθών (που στην πραγματικότητα εξοικονομεί λίγες εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ) και την τακτοποίηση των ημιυπαιθρίων από την οποία τα έσοδα ήταν μερικές χιλιάδες ευρώ, μιας και ούτε 10 ήταν οι πολίτες που οικιοθελώς έτρεξαν να τακτοποιήσουν το ζήτημα με τους παράνομα κλεισμένους ημιυπαίθριους. Αργότερα μπορεί να υπήρχε επέμβαση της πολεοδομίας για τακτοποίηση όλων των εκκρεμοτήτων αλλά αυτό σαφώς δεν θα γινόταν μέσα στο 2009. Μέγιστη κοροϊδία λοιπόν από την ΝΔ. Ήταν απλά αδύνατο το έλλειμμα να βρίσκεται στο 9% με τα μέτρα της.
Ερχόμαστε στην σημερινή μέρα…Όπως διαμορφώθηκε η κατάσταση ήταν μονόδρομος η προσφυγή στον μηχανισμό, όμως σαφώς ο μηχανισμός δεν είναι τόσο αθώος και ευρωπαϊκός όπως εμφανίζεται από την κυβέρνηση. Οι ευρωπαίοι ουσιαστικά απαιτούν ότι και το ΔΝΤ. Οι υπουργοί δεν φαίνονται να μπορούν να εφαρμόσουν την πολιτική που ίσως να είχαν στο μυαλό τους και απ’ότι φαίνεται αργά αλλά με βεβαιότητα θα υλοποιήσουν τελικά της επιταγές και του ΔΝΤ και των Βρυξελών. Η εθνική κυριαρχία χάθηκε. Δεν θα έχουμε λόγο για όσα συμβαίνουν στην χώρα μας. Αυτό το έχουν καταλάβει οι πάντες και είναι καταφανέστατη η αγωνία της διαφαινόμενης εθνικής ήττας στα πρόσωπα όσων υπουργών έχουν εμφανιστεί στην τηλεόραση, όσο και να προσπαθούν να μας πείσουν για το αντίθετο. Και σαφώς είναι ψέμα να προσπαθούν να μας πείσουν για την δυνατότητα διαπραγμάτευσης των επιταγών ειδικά του ΔΝΤ και για οριοθέτηση κόκκινων γραμμών. Επίσης απ’ότι φαίνεται ο μηχανισμός μόνο έτοιμος και άμεσα διαθέσιμος δεν είναι. Οι Γερμανοί αντιδρούν έντονα ακόμη και με το δεδομένο κέρδος που θα τους αποφέρει ο δανεισμός (δανείζονται με 3% και θα μας δανείσουν με 5%) και είναι σαφώς αιφνιδιασμένοι, οι δε λεπτομέρειες για το ευρωδάνειο δεν έχουν ακόμη καθοριστεί. Η κυβέρνηση υποτίθεται θα τα έβγαζε πέρα χωρίς να κάνει χρήση του μηχανισμού, όλοι μας έλεγαν ότι δεν υπάρχει τέτοιο θέμα. Αυτά μόλις μια εβδομάδα πριν. Ίσως να ήταν στο πλαίσιο ενός παιχνιδιού με τις αγορές, όμως μάλλον θα έπρεπε να εκτιμήσουν καλύτερα ότι οι αγορές δεν χαμπαριάζουν από μπλόφες. Και εκεί είναι η ευθύνη του ΠΑΣΟΚ. Δεν εκτίμησε σωστά ότι δεν είχαμε το πάνω χέρι. Το αντίθετο μάλιστα….
Νομίζω ότι ο μηχανισμός αυτός καθαυτός μας έκανε κακό, υπό την έννοια ότι προκαλέσαμε τις αγορές να δοκιμάσουν τις αντοχές μας. Επίσης η εμπλοκή του ΔΝΤ ήταν μια μεγάλη ήττα. Θα μου πείτε ότι εδώ που φτάσαμε δεν γινόταν τίποτε άλλο, αλλά νομίζω ότι θα έπρεπε να παλέψουμε με νύχια και με δόντια το πρόβλημα να το κρατήσουμε εντός Ευρώπης. Θα έπρεπε να τους πείσουμε ο μηχανισμός να είναι αμιγώς ευρωπαϊκός. Σε τελική ανάλυση οι ευρωπαίοι εταίροι μας όπως είπα κερδισμένοι βγήκαν. Σαν αντάλλαγμα έπρεπε να απαιτήσουμε την μη εμπλοκή του ΔΝΤ στο οικονομικό σκέλος της βοήθειας. Αυτό θα ήταν μια νίκη σε αντίθεση με ότι ζούμε, που είναι επιβίωση μεν αλλά με ταπεινωτικούς όρους.
Μπαίνουμε σε μια μαύρη περίοδο, όμως κανένας μέχρι τώρα δεν έχει αναλάβει την παραμικρή ουσιαστική ευθύνη για το κακό που θα ζήσουμε. Το μόνο που κάνουν οι κυβερνόντες οι νυν και οι πρώην είναι να εκτοξεύουν κατηγορίες για τους άλλους. Ούτε ανάληψη ευθυνών, ούτε προτάσεις, ούτε πολιτικό παράστημα. Αλλά τέτοιοι που είμαστε μάλλον μας αξίζουν….
Ξεκινάμε την χθεσινή ημέρα με την ανακοίνωση της eurostat για αναθεώρηση του ελλείμματος που είναι αυξημένο κατά μια περίπου μονάδα, στο 13,6%. Η ανακοίνωση εκτοξεύει τα spreads. Ο εκπρόσωπος της ΝΔ μας ανακοινώνει πως αν κυβερνούσε η ΝΔ το έλλειμμα θα έκλεινε στο 9%, δηλ. 4,5% κάτω, ή αλλιώς θα υπήρχε εξοικονόμηση κατά 8 δις ευρώ. Πως θα γινόταν αυτό; Μας το είπε και αυτό. Με τα μέτρα που προεκλογικά είχε ανακοινώσει ο πρώην πρωθυπουργός δηλαδή με το πάγωμα των μισθών (που στην πραγματικότητα εξοικονομεί λίγες εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ) και την τακτοποίηση των ημιυπαιθρίων από την οποία τα έσοδα ήταν μερικές χιλιάδες ευρώ, μιας και ούτε 10 ήταν οι πολίτες που οικιοθελώς έτρεξαν να τακτοποιήσουν το ζήτημα με τους παράνομα κλεισμένους ημιυπαίθριους. Αργότερα μπορεί να υπήρχε επέμβαση της πολεοδομίας για τακτοποίηση όλων των εκκρεμοτήτων αλλά αυτό σαφώς δεν θα γινόταν μέσα στο 2009. Μέγιστη κοροϊδία λοιπόν από την ΝΔ. Ήταν απλά αδύνατο το έλλειμμα να βρίσκεται στο 9% με τα μέτρα της.
Ερχόμαστε στην σημερινή μέρα…Όπως διαμορφώθηκε η κατάσταση ήταν μονόδρομος η προσφυγή στον μηχανισμό, όμως σαφώς ο μηχανισμός δεν είναι τόσο αθώος και ευρωπαϊκός όπως εμφανίζεται από την κυβέρνηση. Οι ευρωπαίοι ουσιαστικά απαιτούν ότι και το ΔΝΤ. Οι υπουργοί δεν φαίνονται να μπορούν να εφαρμόσουν την πολιτική που ίσως να είχαν στο μυαλό τους και απ’ότι φαίνεται αργά αλλά με βεβαιότητα θα υλοποιήσουν τελικά της επιταγές και του ΔΝΤ και των Βρυξελών. Η εθνική κυριαρχία χάθηκε. Δεν θα έχουμε λόγο για όσα συμβαίνουν στην χώρα μας. Αυτό το έχουν καταλάβει οι πάντες και είναι καταφανέστατη η αγωνία της διαφαινόμενης εθνικής ήττας στα πρόσωπα όσων υπουργών έχουν εμφανιστεί στην τηλεόραση, όσο και να προσπαθούν να μας πείσουν για το αντίθετο. Και σαφώς είναι ψέμα να προσπαθούν να μας πείσουν για την δυνατότητα διαπραγμάτευσης των επιταγών ειδικά του ΔΝΤ και για οριοθέτηση κόκκινων γραμμών. Επίσης απ’ότι φαίνεται ο μηχανισμός μόνο έτοιμος και άμεσα διαθέσιμος δεν είναι. Οι Γερμανοί αντιδρούν έντονα ακόμη και με το δεδομένο κέρδος που θα τους αποφέρει ο δανεισμός (δανείζονται με 3% και θα μας δανείσουν με 5%) και είναι σαφώς αιφνιδιασμένοι, οι δε λεπτομέρειες για το ευρωδάνειο δεν έχουν ακόμη καθοριστεί. Η κυβέρνηση υποτίθεται θα τα έβγαζε πέρα χωρίς να κάνει χρήση του μηχανισμού, όλοι μας έλεγαν ότι δεν υπάρχει τέτοιο θέμα. Αυτά μόλις μια εβδομάδα πριν. Ίσως να ήταν στο πλαίσιο ενός παιχνιδιού με τις αγορές, όμως μάλλον θα έπρεπε να εκτιμήσουν καλύτερα ότι οι αγορές δεν χαμπαριάζουν από μπλόφες. Και εκεί είναι η ευθύνη του ΠΑΣΟΚ. Δεν εκτίμησε σωστά ότι δεν είχαμε το πάνω χέρι. Το αντίθετο μάλιστα….
Νομίζω ότι ο μηχανισμός αυτός καθαυτός μας έκανε κακό, υπό την έννοια ότι προκαλέσαμε τις αγορές να δοκιμάσουν τις αντοχές μας. Επίσης η εμπλοκή του ΔΝΤ ήταν μια μεγάλη ήττα. Θα μου πείτε ότι εδώ που φτάσαμε δεν γινόταν τίποτε άλλο, αλλά νομίζω ότι θα έπρεπε να παλέψουμε με νύχια και με δόντια το πρόβλημα να το κρατήσουμε εντός Ευρώπης. Θα έπρεπε να τους πείσουμε ο μηχανισμός να είναι αμιγώς ευρωπαϊκός. Σε τελική ανάλυση οι ευρωπαίοι εταίροι μας όπως είπα κερδισμένοι βγήκαν. Σαν αντάλλαγμα έπρεπε να απαιτήσουμε την μη εμπλοκή του ΔΝΤ στο οικονομικό σκέλος της βοήθειας. Αυτό θα ήταν μια νίκη σε αντίθεση με ότι ζούμε, που είναι επιβίωση μεν αλλά με ταπεινωτικούς όρους.
Μπαίνουμε σε μια μαύρη περίοδο, όμως κανένας μέχρι τώρα δεν έχει αναλάβει την παραμικρή ουσιαστική ευθύνη για το κακό που θα ζήσουμε. Το μόνο που κάνουν οι κυβερνόντες οι νυν και οι πρώην είναι να εκτοξεύουν κατηγορίες για τους άλλους. Ούτε ανάληψη ευθυνών, ούτε προτάσεις, ούτε πολιτικό παράστημα. Αλλά τέτοιοι που είμαστε μάλλον μας αξίζουν….
Σάββατο 17 Απριλίου 2010
Όχι στον νέο τρόπο πρόσληψης των εκπαιδευτικών
Πριν λίγες ημέρες ανακοινώθηκαν οι βασικοί άξονες του πολυνομοσχεδίου για την εκπαίδευση. Μια ακόμη αλλαγή στις τόσες που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια με σκοπό το σχολείο να γίνει πιο παραγωγικό και η διαδικασία της μάθησης να εναρμονιστεί με τις ανάγκες της σύγχρονης κοινωνίας. Τα σχέδια στα λόγια τουλάχιστον φαντάζουν πολύ όμορφα, αλλά μήπως οι προηγούμενες προσπάθειες στερούνταν παρόμοια γαρνιτούρα;
Το θέμα που προκάλεσε μεγαλύτερη συζήτηση όμως είναι ο τρόπος πρόσληψης των εκπαιδευτικών. Θα γίνεται σε 3 χρόνια αποκλειστικά μέσω ΑΣΕΠ. Να θυμίσω ότι κάτι τέτοιο σχεδιαζόταν να γίνει και με την μεταρρύθμιση Αρσένη το 1997, όπου υπήρχε ο σχεδιασμός μετά από 5 χρόνια να καταργηθεί η τότε επετηρίδα και η πρόσληψη των εκπαιδευτικών να γίνεται αποκλειστικά μέσω ΑΣΕΠ. Μάλιστα τότε υπήρχε συζήτηση κατά πόσο το ΑΣΕΠ μπορεί να κρίνει με τις εξετάσεις του την ικανότητα διδασκαλία ενός ατόμου. Τελικά τα σχέδια του Αρσένη ανατράπηκαν με την δημιουργία διαφορών πινάκων με εκπαιδευτικούς που είχαν προϋπηρεσία 16 μηνών και στην συνέχεια 24 και 30 μηνών καθώς και ο ενιαίος πίνακας που στον οποίο εντάσσονταν οι εκπαιδευτικοί ανάλογα με την προϋπηρεσία που είχαν και την επιτυχία τους στους δυο προηγούμενους διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ. Από τον ενιαίο πίνακα διορισμός διορίζονταν το 40% του συνόλου των καθηγητών. Το σύστημα αυτό ήταν και το δικαιότερο μιας και έδινε την ευκαιρία σε όλους τους καθηγητές και κυρίως στους νέους να διεκδικήσουν μέσω διαγωνισμού μια θέση στην δημόσια εκπαίδευση, ενώ συνάμα έδινε και την ευκαιρία σε κάποιον αποκτώντας προϋπηρεσία (που στις περισσότερες περιπτώσεις ξεκινούσε ύστερα από κάποια επιτυχία στο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ), να διοριστεί μετά από κάποια χρόνια δουλειάς ως μόνιμος εκπαιδευτικός. Το σύστημα αυτό είχε ένα αγκάθι που παρέκαμπτε την αξιοκρατία. Ήταν η ενισχυτική διδασκαλία (ή αλλιώς ΠΔΣ). Πολλοί κατάφερναν να πάρουν μια αξιοσέβαστη προϋπηρεσία ως ωρομίσθιοι καθηγητές στον θεσμό, να ανέβουν αρκετά στον ενιαίο πίνακα και να διοριστούν μετά από κάποια χρόνια χωρίς κανέναν πραγματικά κόπο. Το πρόβλημα ήταν ότι για την πρόσληψη στην ΠΔΣ δεν υπήρχαν (ή τουλάχιστον δεν εφαρμοζόταν) αντικειμενικά κριτήρια. Αυτό το ήξερε η νέα ηγεσία του υπουργείου Παιδείας και το διόρθωσε στην αρχή της νέας χρονιάς όπου έθεσε ως μοναδικό κριτήριο δημιουργίας πίνακα για την πρόσληψη στην ΠΔΣ, τον χρόνο κτίσης πτυχίου. Αντί να γίνει μια προσπάθεια για να κοπούν τα όποια παραθυράκια σε ένα σύστημα που ήταν αποδεκτό από όλους, αποφασίστηκε ως μέθοδος θεραπείας του πονοκεφάλου…..ο αποκεφαλισμός. Έτσι γυρίσαμε δέκα χρόνια πίσω και στις αντιδράσεις που υπήρχαν τότε και καλώς για την κατάργηση της επετηρίδας. Υπάρχουν εκατοντάδες αν όχι χιλιάδες καθηγητές που με κόπο και συμμετοχή και επιτυχία σε διαδοχικούς διαγωνισμούς κατάφεραν να βρεθούν σε μια αξιόλογη θέση του ενιαίου πίνακα και που πίστεψαν ότι σε 3-5 χρόνια θα καταφέρουν να διοριστούν επιτέλους. Πολλοί από αυτούς αποδέχθηκαν 6-10 ώρες σε σχολεία νησιών, δυσπρόσιτων περιοχών και περιοχών μακριά από το σπίτι τους με απολαβές που δεν ξεπερνούν τα 350 ευρώ μηνιαίως, παράτησαν για τα χρήματα αυτά οικογένεια και δουλειά. Είναι τουλάχιστον απάνθρωπο να έρθει το νέο νομοσχέδιο και να στερήσει στους μισούς από αυτούς την πρόσληψη τους στην δημόσια εκπαίδευση. Αυτοί οι άνθρωποι επένδυσαν κάπου, όχι σε κάτι ουτοπικό, αλλά σε κάτι που πήγαζε από την νομοθεσία την οποία οι περισσότεροι σεβάστηκαν και δεν παρέκαμψαν. Είμαι γενικά της άποψης ότι οι ακραίες καταστάσεις και αποφάσεις είναι σίγουρα χειρότερες από τις μέσες λύσεις. Εδώ μια μέση λύση με τρωτά σίγουρα σημεία καταργήθηκε για μια ακραία και απόλυτη διαδικασία. Οι αντιδράσεις είναι απολύτως δικαιολογημένες.
Το θέμα που προκάλεσε μεγαλύτερη συζήτηση όμως είναι ο τρόπος πρόσληψης των εκπαιδευτικών. Θα γίνεται σε 3 χρόνια αποκλειστικά μέσω ΑΣΕΠ. Να θυμίσω ότι κάτι τέτοιο σχεδιαζόταν να γίνει και με την μεταρρύθμιση Αρσένη το 1997, όπου υπήρχε ο σχεδιασμός μετά από 5 χρόνια να καταργηθεί η τότε επετηρίδα και η πρόσληψη των εκπαιδευτικών να γίνεται αποκλειστικά μέσω ΑΣΕΠ. Μάλιστα τότε υπήρχε συζήτηση κατά πόσο το ΑΣΕΠ μπορεί να κρίνει με τις εξετάσεις του την ικανότητα διδασκαλία ενός ατόμου. Τελικά τα σχέδια του Αρσένη ανατράπηκαν με την δημιουργία διαφορών πινάκων με εκπαιδευτικούς που είχαν προϋπηρεσία 16 μηνών και στην συνέχεια 24 και 30 μηνών καθώς και ο ενιαίος πίνακας που στον οποίο εντάσσονταν οι εκπαιδευτικοί ανάλογα με την προϋπηρεσία που είχαν και την επιτυχία τους στους δυο προηγούμενους διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ. Από τον ενιαίο πίνακα διορισμός διορίζονταν το 40% του συνόλου των καθηγητών. Το σύστημα αυτό ήταν και το δικαιότερο μιας και έδινε την ευκαιρία σε όλους τους καθηγητές και κυρίως στους νέους να διεκδικήσουν μέσω διαγωνισμού μια θέση στην δημόσια εκπαίδευση, ενώ συνάμα έδινε και την ευκαιρία σε κάποιον αποκτώντας προϋπηρεσία (που στις περισσότερες περιπτώσεις ξεκινούσε ύστερα από κάποια επιτυχία στο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ), να διοριστεί μετά από κάποια χρόνια δουλειάς ως μόνιμος εκπαιδευτικός. Το σύστημα αυτό είχε ένα αγκάθι που παρέκαμπτε την αξιοκρατία. Ήταν η ενισχυτική διδασκαλία (ή αλλιώς ΠΔΣ). Πολλοί κατάφερναν να πάρουν μια αξιοσέβαστη προϋπηρεσία ως ωρομίσθιοι καθηγητές στον θεσμό, να ανέβουν αρκετά στον ενιαίο πίνακα και να διοριστούν μετά από κάποια χρόνια χωρίς κανέναν πραγματικά κόπο. Το πρόβλημα ήταν ότι για την πρόσληψη στην ΠΔΣ δεν υπήρχαν (ή τουλάχιστον δεν εφαρμοζόταν) αντικειμενικά κριτήρια. Αυτό το ήξερε η νέα ηγεσία του υπουργείου Παιδείας και το διόρθωσε στην αρχή της νέας χρονιάς όπου έθεσε ως μοναδικό κριτήριο δημιουργίας πίνακα για την πρόσληψη στην ΠΔΣ, τον χρόνο κτίσης πτυχίου. Αντί να γίνει μια προσπάθεια για να κοπούν τα όποια παραθυράκια σε ένα σύστημα που ήταν αποδεκτό από όλους, αποφασίστηκε ως μέθοδος θεραπείας του πονοκεφάλου…..ο αποκεφαλισμός. Έτσι γυρίσαμε δέκα χρόνια πίσω και στις αντιδράσεις που υπήρχαν τότε και καλώς για την κατάργηση της επετηρίδας. Υπάρχουν εκατοντάδες αν όχι χιλιάδες καθηγητές που με κόπο και συμμετοχή και επιτυχία σε διαδοχικούς διαγωνισμούς κατάφεραν να βρεθούν σε μια αξιόλογη θέση του ενιαίου πίνακα και που πίστεψαν ότι σε 3-5 χρόνια θα καταφέρουν να διοριστούν επιτέλους. Πολλοί από αυτούς αποδέχθηκαν 6-10 ώρες σε σχολεία νησιών, δυσπρόσιτων περιοχών και περιοχών μακριά από το σπίτι τους με απολαβές που δεν ξεπερνούν τα 350 ευρώ μηνιαίως, παράτησαν για τα χρήματα αυτά οικογένεια και δουλειά. Είναι τουλάχιστον απάνθρωπο να έρθει το νέο νομοσχέδιο και να στερήσει στους μισούς από αυτούς την πρόσληψη τους στην δημόσια εκπαίδευση. Αυτοί οι άνθρωποι επένδυσαν κάπου, όχι σε κάτι ουτοπικό, αλλά σε κάτι που πήγαζε από την νομοθεσία την οποία οι περισσότεροι σεβάστηκαν και δεν παρέκαμψαν. Είμαι γενικά της άποψης ότι οι ακραίες καταστάσεις και αποφάσεις είναι σίγουρα χειρότερες από τις μέσες λύσεις. Εδώ μια μέση λύση με τρωτά σίγουρα σημεία καταργήθηκε για μια ακραία και απόλυτη διαδικασία. Οι αντιδράσεις είναι απολύτως δικαιολογημένες.
Κυριακή 11 Απριλίου 2010
Η πολιτική των διαρροών
Η πολιτική των διαρροών βρήκε εφαρμογή σε μεγάλη κλίμακα με την προηγούμενη κυβέρνηση και ειδικά όσο κινούσε τα νήματα ο κ.Ρουσόπουλος. η τακτική ήταν απλή. Κάποιοι του στενού κύκλου μιλούσαν σε δημοσιογράφους, το όποιο θέμα γινόταν είδηση, όχι όμως επίσημη. Στη συνέχεια μετρούσαν αντιδράσεις. Έβλεπαν την αντίδραση των σχολιαστών των δελτίων ειδήσεων και άλλων τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών εκπομπών, παίρνανε μετρήσεις gallop και αναλόγως η είδηση ανακοινώνονταν επίσημα ή απλά παρέμενε ως φήμη. Η πολιτική αυτή είχε αποτελέσματα μιας και τα πρώτα 3 χρόνια η ΝΔ δεν είχε καταγράψει κάποια ουσιαστική φθορά. Η πολιτική αυτή επιλογή με έβρισκε αντίθετο μιας και θεωρώ ότι κάθε κυβέρνηση πρέπει να έχει ξεκάθαρη πολιτική και να παίρνει αποφάσεις αφού πρώτα τις μετρήσει πολύ καλά και εξετάσει όλες τις παραμέτρους. Γι’αυτό εξάλλου υπάρχουν –υποτίθεται- και οι σύμβουλοι που είναι –υποτίθεται- σοφότεροι από εμάς.
Η πολιτική αυτή συνεχίζεται δυστυχώς και με την σημερινή κυβέρνηση που σε αρκετές περιπτώσεις έχει αφήσει να διαρρεύσουν νέα τα οποία ανάλογα με τις αντιδράσεις είτε επισημοποιούνται είτε αποσύρονται. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το νέο φορολογικό νομοσχέδιο όπου τα τεκμήρια και οι διάφορες φορολογικές κλίμακες άλλαζαν από μέρα σε μέρα, αφού πρώτα δινόταν ως διαρροές και στη συνέχεια αποσύρονταν ύστερα από τα σχόλια δημοσιογράφων και προέδρων φορέων και οργανισμών. Οι τηλεσχολιαστές συνεχίζουν να καθορίζουν σε κάποιες περιπτώσεις που θα πάει η βάρκα και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι οι διαρροές προέρχονται συνήθως για ζητήματα συγκεκριμένων υπουργείων και κυρίως του υπουργείου οικονομικών. Αυτό δείχνει ότι κάποιες ομάδες δεν δουλεύουν καλά και δεν έχουν σιγουριά στις αποφάσεις τους. Πρέπει να συντονιστούν καλύτερα να αφουγκραστούν την κοινωνία, να διαβουλευτούν πραγματικά μαζί της και όχι τύποις και να αφήσουν την πολιτική των διαρροών στην άκρη, που είναι μεν ασφαλής, αλλά δεν χαρακτηρίζει μια στιβαρή κυβέρνηση που ξέρει τι θέλει και πώς να το πετύχει. Λιγότερο παρασκήνιο λοιπόν και πολύ δουλειά…
Η πολιτική αυτή συνεχίζεται δυστυχώς και με την σημερινή κυβέρνηση που σε αρκετές περιπτώσεις έχει αφήσει να διαρρεύσουν νέα τα οποία ανάλογα με τις αντιδράσεις είτε επισημοποιούνται είτε αποσύρονται. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το νέο φορολογικό νομοσχέδιο όπου τα τεκμήρια και οι διάφορες φορολογικές κλίμακες άλλαζαν από μέρα σε μέρα, αφού πρώτα δινόταν ως διαρροές και στη συνέχεια αποσύρονταν ύστερα από τα σχόλια δημοσιογράφων και προέδρων φορέων και οργανισμών. Οι τηλεσχολιαστές συνεχίζουν να καθορίζουν σε κάποιες περιπτώσεις που θα πάει η βάρκα και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι οι διαρροές προέρχονται συνήθως για ζητήματα συγκεκριμένων υπουργείων και κυρίως του υπουργείου οικονομικών. Αυτό δείχνει ότι κάποιες ομάδες δεν δουλεύουν καλά και δεν έχουν σιγουριά στις αποφάσεις τους. Πρέπει να συντονιστούν καλύτερα να αφουγκραστούν την κοινωνία, να διαβουλευτούν πραγματικά μαζί της και όχι τύποις και να αφήσουν την πολιτική των διαρροών στην άκρη, που είναι μεν ασφαλής, αλλά δεν χαρακτηρίζει μια στιβαρή κυβέρνηση που ξέρει τι θέλει και πώς να το πετύχει. Λιγότερο παρασκήνιο λοιπόν και πολύ δουλειά…
Τρίτη 6 Απριλίου 2010
Τα Ελευθέρια της Αλεξανδρούπολης και οι Πανελλαδικές εξετάσεις
Το πρώτο θέμα του δελτίου ειδήσεων της ΔΕΛΤΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ την Δευτέρα 5 Απριλίου 2010, ήταν η ερώτηση που κατέθεσε ο βουλευτής Έβρου κ.Δερμεντόπουλος αναφορικά με το γεγονός ότι η 14η Μαΐου ημέρα έναρξης των πανελλαδικών εξετάσεων συμπίπτει με τον εορτασμό των Ελευθερίων στις πόλεις της Κομοτηνής και της Αλεξανδρούπολης. Ερωτάτε λοιπόν η Υπουργός Παιδείας τι θα γίνει με την αποζημίωση των εκπαιδευτικών που θα εμπλέκονται στις εξετάσεις παρόλο που είναι ημέρα αργίας για αυτούς. Θα πληρωθούν υπερωριακά; Επίσης επισημαίνει ότι δεν είναι σωστό να στερηθεί από τους μαθητές και ειδικά τους σημαιοφόρους και τους παραστάτες να παρελάσουν τιμώντας έτσι την γιορτή αυτή. Μάλιστα σε τηλεφωνική παρέμβασή του εγκαλεί το Υπουργείο Παιδείας, είτε επειδή δεν γνώριζε την ύπαρξη της γιορτής, είτε επειδή παρότι το γνώριζε όρισε ημερομηνία διεξαγωγής των ανήμερα της τοπικής γιορτής. Σαφώς είναι ένα θέμα η υπερωριακή αποζημίωση των εμπλεκομένων εκπαιδευτικών, όπως και είναι σωστό να μην στερηθούν οι σημαιοφόροι την τιμή να παρελάσουν την ημέρα αυτή. Το πρώτο είναι σαφώς θέμα του υπουργείου και νομίζω ότι θα αντιμετωπιστεί με την χορήγηση υπερωριακής αποζημίωσης, ενώ το δεύτερο μάλλον λύνεται με την μετάθεση της παρέλασης κατά μια ώρα, έτσι ώστε τα παιδιά να προλάβουν την παρέλαση. Αυτό που όμως μου προκάλεσε εντύπωση είναι το ύφος του βουλευτή, όπως και το γεγονός ότι παρουσίασε το περιστατικό ως ιδιαίτερα υποτιμητικό για την περιοχή. Ψάχνοντας λοιπόν στο διαδίκτυο βρήκα ότι ολόκληρη η Κέρκυρα γιορτάζει στις 21 Μαΐου της ένωση της με την Ελλάδα, ο Μιστράς το ίδιο στις 29 Μαΐου και ένα σωρό πόλεις έχουν Πολιούχους και άρα επίσημες αργίες την ημέρα αυτή. Να θυμίσω ότι και φέτος όπως και κάθε σχεδόν χρόνο η 21η και η 29η Μαΐου είναι ημέρες διεξαγωγής εξετάσεων. Έμαθα μάλιστα ότι πολιούχος της Λάρισας είναι ο Άγιος Αχίλλειος που γιορτάζεται στις 15 Μαΐου, ημέρα έναρξης των εξετάσεων πέρυσι. Άρα κ.Δερμεντζόπουλε το πρόβλημα δεν είναι ότι το υπουργείο μας υποτίμησε. Όποτε και να οριζόταν οι πανελλαδικές εξετάσεις, όλο και θα συνέπιπταν ημερολογιακά με κάποια τοπική γιορτή ή αργία. Αυτό σαφώς θα έπρεπε να το γνωρίζετε όπως θα έπρεπε να γνωρίζετε και τον τρόπο που αντιμετωπίστηκε στις άλλες περιοχές εδώ και πολλά χρόνια και να κάνετε τις προτάσεις σας στους τοπικούς φορείς για την αντιμετώπιση των όποιων δυσκολιών υπάρχουν που συμφωνώ ότι υπάρχουν. Θεωρώ λοιπόν ότι η κατάθεση της ερώτησης είναι άστοχη, αλλά και άκαιρη έλεγα. Θα έπρεπε κατά την γνώμη μου να κατατεθεί ερώτηση αν δεν αποζημιωνόταν υπερωριακά οι εκπαιδευτικοί, αν δεν γινόταν δηλαδή από την πλευρά του υπουργείου το αυτονόητο. Η κατάθεση της ερώτησης είχε σαφώς πολιτική σκοπιμότητα, είναι όμως άνευ ουσίας.
Πέμπτη 1 Απριλίου 2010
Οι 30 φοροφυγάδες του Κολωνακίου. Μόνο αυτοί;
Ξαναβγήκαν στο προσκήνιο οι γιατροί του Κολωνακίου. Πολλοί εξ’αυτών δήλωναν πενιχρά εισοδήματα που σε μερικές περιπτώσεις ήταν και κάτω από 1000 ευρώ ετησίως. Μετά από αλλεπάλληλους ελέγχους και αφού στο στόχαστρο είχαν μπει 90 από αυτούς, διαπιστώθηκε ότι οι 30 δεν έκοβαν αποδείξεις 3 και 4 φορές. Παρά το γεγονός ότι γνώριζαν ότι έχουν μπει στο στόχαστρο της εφορίας συνέχισαν να μην κόβουν αποδείξεις ίσως επειδή τα πρόστιμα να τους έρχονται φθηνότερα από τους φόρους που θα έπρεπε να πληρώνουν. Όμως κακώς στοχοποιούνται μόνο αυτοί οι 30. Μεγαλογιατροί υπάρχουν παντού, σε κάθε πόλη και σε άλλες συνοικίες των Αθηνών προφανώς και φυσικά δεν είναι μόνο επαγγελματίες αυτού του κλάδου που δηλώνουν πενιχρά εισοδήματα, όμως ζουν πλουσιοπάροχα. Δεν είναι δυνατόν να έχεις 4-5 υπαλλήλους, να νοικιάζεις γραφεία με κόστος χιλιάδες ευρώ, να έχεις πολυτελή σπίτια και αυτοκίνητα, και να φαίνεται ότι ζεις με 500 ευρώ τον μήνα. Φυσικά οι περιπτώσεις αυτές είναι μερικές χιλιάδες, ίσως και δεκάδες χιλιάδες, πάντως σίγουρα πολλαπλάσιες από τις 30 βεβαιωμένες περιπτώσεις των γιατρών. Επειδή μάλιστα τα πρόστιμα και οι διάφοροι διακανονισμοί είναι ένα χάδι για τους περισσότερους από αυτούς είναι άμεση ανάγκη να υπάρξουν σκληρές ποινές για τους παραβάτες. Εννοώ αυτούς που συνειδητά δεν κόβουν αποδείξεις και που ζουν πλούσια, και όχι για έναν μεροκαματιάρη που έχει ένα μαγαζάκι και που πολλές φορές με το πρώτο σφάλμα εξαντλείται όλη η αυστηρότητα του κράτους επάνω του. Δεν λέω, όταν κάνεις μια παράβαση πρέπει να τιμωρείσαι, όμως τα πρόστιμα πρέπει να είναι κλιμακωτά. Πρέπει επίσης να πολλαπλασιαστούν οι υπάλληλοι της υπηρεσίας ειδικών ελέγχων για να μπορούν να πραγματοποιούν πολλαπλάσιους ελέγχους. Ίσως μόνο με τον φόβο να υπάρξει μια συγκράτηση της μάστιγας της φοροδιαφυγής γιατί συλλογική ευθύνη και συνείδηση δεν υπάρχει.
Κυριακή 28 Μαρτίου 2010
Σπάταλο κράτος
Πριν λίγες ημέρες έφτασε στο mailbox μια ακόμη ιστορία υπέρογκης (παραλίγο) δαπάνης. Θα δινόταν λέει πριν λίγους μήνες από την προηγούμενη κυβέρνηση το ποσό των 2 εκατομμυρίων ευρώ για να γίνουν τα μάρμαρα πέριξ της βουλής σαγρέ. Με την έλευση της νέας κυβέρνησης το ποσό κρίθηκε πολύ μεγάλο και έπεσε στις 400 χιλιάδες ευρώ. Ευτυχώς βρέθηκε κάποιος πριν δοθούν τα χρήματα και έριξε την ιδέα να αγοραστεί το κατάλληλο μηχάνημα από την βουλή και το έργο να το εκτελέσει η τεχνική υπηρεσία της. Το κόστος είναι μόλις 20 χιλιάδες ευρώ!!! Για την ελληνική πραγματικότητα είναι πραγματικά είδηση το γεγονός ότι υπήρξε μια τεράστια εξοικονόμηση χρημάτων εξαιτίας της εκμετάλλευσης των δυνατοτήτων που έχει το ίδιο το κράτος. Και φυσικά είναι άπειρες οι περιπτώσεις όπου ένας κρατικός λειτουργός δίνει ελαφρά τη καρδία εντολή για αποδέσμευση ενός μεγάλου χρηματικού ποσού για την εκτέλεση κάποιου έργου ή για μια δημόσια δαπάνη. Βλέπετε το κρατικό χρήμα δεν το πονάμε όπως αυτό που βρίσκεται στην τσέπη μας, αν και στις δύο περιπτώσεις πρόκειται για δικό μας χρήμα. Πέρα από αυτό είναι σπάνιο φαινόμενο να υπάρξουν καινοτόμες (ή μη) ιδέες που θα προσφέρουν οικονομικές λύσεις. Είναι δε τόσο μεγάλο το πρόβλημα της εξεύρεσης ιδεών που συνήθως ανατίθενται σε ιδιωτικούς φορείς με την ταμπέλα ΜΕΛΕΤΗ, με το αζημίωτο φυσικά. Στην Αλεξανδρούπολη το ξαναείπαμε ότι ένας τέτοιος φορέας θα κληθεί για να μας πει ποια είναι η κατάλληλη χρήση για το οικόπεδο που στέγαζε την παλιά ψαραγορά, λες και ο Δήμος δεν μπορεί να έχει άποψη, λες και είναι δυσεπίλυτο επιστημονικό πρόβλημα που μια οικονομοτεχνική μελέτη μπορεί να λύσει.
Η ιστορία με τα σαγρέ μάρμαρα είναι η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα. Το δημόσιο δεν λειτουργεί καλά κυρίως γιατί υπάρχει δεν υπάρχει συνείδηση από τους υπαλλήλους του και τους αιρετούς προϊσταμένους τους. Οι υπουργοί, οι δήμαρχοι και όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι θα πρέπει να προσέχουν την δημόσια περιουσία σαν δικιά του και όχι να την διαχειρίζονται σαν να τους ανήκει. Σε πρώτη φάση μπορούν να συσταθούν επιτροπές σε κάθε υπουργείο που να ελέγχει διεξοδικά τις κάθε λογής δαπάνες. Να κοπούν οι εύκολες χρηματοδοτήσεις και οι απευθείας αναθέσεις. Να ελεγχθούν δήμαρχοι, διευθυντές και προϊστάμενοι που με μεγάλη ευκολία σκορπούν το δημόσιο χρήμα και σε πολλές περιπτώσεις το οικειοποιούνται σε μεγάλο ή σε μικρότερο βαθμό. Είναι απαράδεκτο να υπάρχουν δημόσιοι φορείς που αγοράζουν μεγάλες ποσότητες υλικών ακριβότερα από την τιμή μονάδας που ισχύει για τον κάθε ένα από εμάς, ενώ θα έπρεπε να συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Από τον έλεγχο αυτό δεν πρέπει να ξεφύγουν και οι απλοί δημόσιοι υπάλληλοι. Μου έλεγε κάποιος που εργάστηκε σε κάποιον δημόσιο φορέα του εξωτερικού ότι ανά τακτά διαστήματα οι υπάλληλοι χρεώνονταν κατά κάποιο τρόπο γραφική ύλη. Εδώ ένα κουτί στυλό ή μολυβιών μπορεί να αναλωθεί με πολύ μεγάλη ευκολία και φυσικά όχι για τις ανάγκες της υπηρεσίας. Όπως επίσης αγοράζονται μηχανήματα σε μεγαλύτερες ποσότητες από τις αναγκαίες και χρησιμοποιούνται επίσης για τις ανάγκες του καθενός και όχι της υπηρεσίας. Όλο αυτό το σκηνικό ανευθυνότητας και διαφθοράς μας έχει φέρει σε αυτό το χάλι. Θα το ξαναπώ…έχω την αίσθηση ότι παρά τις αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας, λεφτά υπάρχουν, αλλά είναι τέτοια η σπατάλη που τα εξαφανίζει τελικά.
Η ιστορία με τα σαγρέ μάρμαρα είναι η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα. Το δημόσιο δεν λειτουργεί καλά κυρίως γιατί υπάρχει δεν υπάρχει συνείδηση από τους υπαλλήλους του και τους αιρετούς προϊσταμένους τους. Οι υπουργοί, οι δήμαρχοι και όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι θα πρέπει να προσέχουν την δημόσια περιουσία σαν δικιά του και όχι να την διαχειρίζονται σαν να τους ανήκει. Σε πρώτη φάση μπορούν να συσταθούν επιτροπές σε κάθε υπουργείο που να ελέγχει διεξοδικά τις κάθε λογής δαπάνες. Να κοπούν οι εύκολες χρηματοδοτήσεις και οι απευθείας αναθέσεις. Να ελεγχθούν δήμαρχοι, διευθυντές και προϊστάμενοι που με μεγάλη ευκολία σκορπούν το δημόσιο χρήμα και σε πολλές περιπτώσεις το οικειοποιούνται σε μεγάλο ή σε μικρότερο βαθμό. Είναι απαράδεκτο να υπάρχουν δημόσιοι φορείς που αγοράζουν μεγάλες ποσότητες υλικών ακριβότερα από την τιμή μονάδας που ισχύει για τον κάθε ένα από εμάς, ενώ θα έπρεπε να συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Από τον έλεγχο αυτό δεν πρέπει να ξεφύγουν και οι απλοί δημόσιοι υπάλληλοι. Μου έλεγε κάποιος που εργάστηκε σε κάποιον δημόσιο φορέα του εξωτερικού ότι ανά τακτά διαστήματα οι υπάλληλοι χρεώνονταν κατά κάποιο τρόπο γραφική ύλη. Εδώ ένα κουτί στυλό ή μολυβιών μπορεί να αναλωθεί με πολύ μεγάλη ευκολία και φυσικά όχι για τις ανάγκες της υπηρεσίας. Όπως επίσης αγοράζονται μηχανήματα σε μεγαλύτερες ποσότητες από τις αναγκαίες και χρησιμοποιούνται επίσης για τις ανάγκες του καθενός και όχι της υπηρεσίας. Όλο αυτό το σκηνικό ανευθυνότητας και διαφθοράς μας έχει φέρει σε αυτό το χάλι. Θα το ξαναπώ…έχω την αίσθηση ότι παρά τις αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας, λεφτά υπάρχουν, αλλά είναι τέτοια η σπατάλη που τα εξαφανίζει τελικά.
Σάββατο 20 Μαρτίου 2010
Φέρτε πίσω τα λεφτά...
Στα τέλη της προηγούμενης εβδομάδας κυκλοφόρησε η είδηση ότι ο γενικός επίτροπος Επικρατείας του Ελεγκτικού Συνεδρίου, διέταξε να ερευνηθεί αν όντως υπήρξαν περιπτώσεις στον Δημόσιο τομέα στις οποίες οι αμοιβές ήταν ιδιαίτερα υψηλές. Μεγαλύτερη έμφαση θα δοθεί στην έρευνα που θα διεξαχθεί από επιθεωρητές στην ΕΡΤ, μιας και εκεί οι ετήσιες αμοιβές πολλών προσώπων ξεπερνούσαν τις 100.000 ευρώ και σε μερικές περιπτώσεις ξεπερνούσαν και τις 250.000 ευρώ!!! Τα ποσά αυτά είχαν κυκλοφορήσει και είχαν κάνει ιδιαίτερη εντύπωση. Αυτό που δεν είχε γίνει γνωστό, ήταν ότι βάση Συντάγματος οι απολαβές ενός εργαζόμενου στο Δημόσιο δεν μπορούν να ξεπερνούν τον μισθό του προέδρου του Αρείου Πάγου που είναι λίγο πάνω από 6.000 ευρώ τον μήνα. Άρα όσοι έπαιρναν ετήσιους μισθούς άνω των 85.000 ευρώ χοντρά-χοντρά, παράνομα έπαιρναν αυτά τα χρήματα, τα οποία παρακαλώ θα ζητηθούν πίσω. Δεν μπορώ να πω ότι είμαι αισιόδοξος για την επιστροφή αυτών των χρημάτων γιατί πολύ απλά δεν έφταιγαν αυτοί που έπαιρναν τους υπέρογκους μισθούς, αλλά αυτοί που τους έδιναν και υπέγραφαν τις αποφάσεις για τις μισθοδοσίες τους. Δυστυχώς αν ψάξει κανείς θα βρει πολλές τέτοιες περιπτώσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι οι δαπάνες για μισθοδοσία αυξήθηκαν κάπου 50% την τελευταία πενταετία, ενώ βάση εισοδηματικής πολιτικής το ποσοστό δεν θα έπρεπε να ξεπερνά το 10%. Κάποιοι προφανώς έπαιρναν πολλά μα πάρα πολλά χρήματα. Απλά οι μισθοί στην ΕΡΤ βγήκαν πρώτοι στην φόρα και είναι σαφώς προκλητικοί. Όπως είπα δεν είμαι αισιόδοξος ότι θα επιστραφεί έστω ένα ευρώ, αλλά τουλάχιστον με τον έλεγχο που θα πρέπει να υπάρξει θα μπορούσαν να κοπούν πολλά έξτρα χρήματα. Ήδη μιας και μιλάμε για ΕΡΤ οι 3 δημοσιογράφοι της πρωινής ζώνης που κόστιζαν κάπου 900.000 ευρώ ετησίως, έφυγαν για άλλο κανάλι. Σχολιαστές με αμοιβή επίσης εξαφανίστηκαν. Όλες οι συμβάσεις, οι αμοιβές επιτροπών κλπ, πρέπει να περάσουν από το κόσκινο των αρμόδιων επιτροπών και να κοπούν οι υπερβολές. Να κοπούν οι υπερβολές και να αφήσουμε στην άκρη περαιτέρω περικοπές μισθών 1000 ευρώ. Νομίζω ότι είναι απαίτηση του απλού κόσμου, που φωνάζει εντονότερα καθημερινά…Φέρτε πίσω τα κλεμμένα…
Κυριακή 14 Μαρτίου 2010
Στροφή σε πράσινη ενέργεια
Πριν λίγες ημέρες μου ήρθε ο λογαριασμός της ΔΕΗ. Πέρα από το γεγονός ότι για μια ακόμη φορά είδα πόσο μεγάλη είναι η φορολογία μας για τον Δήμο, είχε και ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο. Οι πηγές ενέργειας που χρησιμοποιεί η ΔΕΗ για την παραγωγή της ηλεκτρικής ενέργειας είναι κατά ένα ποσοστό 78% η λιγνητική (51,42%), η πετρελαϊκή (11,16%) και του φυσικού αερίου (15,79%). Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας κατέχουν μόλις το 6%. Στο ποσοστό αυτό μπορούμε να προσθέσουμε το 8% που προέρχεται από υδροηλεκτρική ενέργεια, αν και για κάποιους η υδροηλεκτρική ενέργεια δεν είναι ακριβώς ανανεώσιμη. Ακόμη και έτσι μπορούμε να πούμε ότι ένα ποσοστό 14% της συνολικής ενέργειας παράγεται από ανανεώσιμες πηγές, ποσοστό σαφέστατα κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Στην Σκανδιναβία, στην Αυστρία ακόμη και στην Ρουμανία τα ποσοστά είναι εντυπωσιακά, πάνω από 30% και σε μερικές χώρες και πάνω από 50%. Ο υπόλοιπος Ευρωπαϊκός Νότος προσεγγίζει το 20%.
Είναι σαφές ότι πρέπει άμεσα να ληφθούν μέτρα προκειμένου η ΔΕΗ τα προσεχή χρόνια να μπορεί να παράγει ενέργεια εκμεταλλευόμενη την αιολική και ηλιακή ενέργεια που υπάρχει άφθονη στην χώρα μας. Αφενός πρέπει να μειωθεί η χρήση της λιγνητικής ενέργειας που είναι επιβλαβής για το περιβάλλον και αφετέρου πρέπει να καταβληθεί προσπάθεια ακόμη και να μηδενισθεί η χρήση της πετρελαϊκής ενέργειας και αυτής του φυσικού αερίου για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας μιας και η επιβάρυνση της ελληνικής οικονομίας είναι πολύ μεγάλη. Ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι το κόστος παραγωγής ενέργειας ανά ΚWh με τη χρήση πετρελαίου είναι περίπου 22 λεπτά, ελαφρώς μικρότερη από το αντίστοιχο κόστος με την χρήση φωτοβολταικών. Το κόστος για την παραγωγή 1KWh με τη χρήση αιολικής ενέργειας είναι 6 μόλις λεπτά. Καταλαβαίνουμε λοιπόν ότι αν αντί για τις μονάδες που χρησιμοποιούν πετρέλαιο υπήρχαν αιολικά πάρκα και πάρκα φωτοβολταικών, το κόστος για την ΔΕΗ θα ήταν μικρότερο, χώρια που θα μπορούσε να υπάρξει ένα σημαντικό όφελος για την ελληνική οικονομία, μιας και τα υπάρχει ήδη στην χώρα μας τεχνογνωσία τέτοια που θα μας επέτρεπε να μην ξοδεύουμε χρήματα για την προμήθεια εξοπλισμού. Πόσα χρήματα θα γλιτώναμε; 100 εκατομμύρια ετησίως τουλάχιστον, μόνο από την εξοικονόμηση πετρελαίου. Άλλα 100 εκατομμύρια ετησίως από την εξοικονόμηση χρημάτων που χρησιμοποιούνται για την εισαγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Παράλληλα με την ανάπτυξη των εταιριών που δραστηριοποιούνται στην αγορά φωτοβολταϊκών πάνελ και αιολικών γεννητριών, θα δημιουργούνταν και χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας. Αν θέλουμε να μιλάμε για πράσινη πολιτική και πράσινη ανάπτυξη πρέπει να γίνει άμεση στροφή στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Η στροφή αυτή δεν θα αποτελέσει μόνο περιβαλλοντικό κέρδος, αλλά θα δώσει μεσοπρόθεσμα μεγάλο όφελος και στην Ελληνική οικονομία. Οι πηγές υπάρχουν, η γνώση υπάρχει, μένει μια γενναία πολιτική απόφαση.
Είναι σαφές ότι πρέπει άμεσα να ληφθούν μέτρα προκειμένου η ΔΕΗ τα προσεχή χρόνια να μπορεί να παράγει ενέργεια εκμεταλλευόμενη την αιολική και ηλιακή ενέργεια που υπάρχει άφθονη στην χώρα μας. Αφενός πρέπει να μειωθεί η χρήση της λιγνητικής ενέργειας που είναι επιβλαβής για το περιβάλλον και αφετέρου πρέπει να καταβληθεί προσπάθεια ακόμη και να μηδενισθεί η χρήση της πετρελαϊκής ενέργειας και αυτής του φυσικού αερίου για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας μιας και η επιβάρυνση της ελληνικής οικονομίας είναι πολύ μεγάλη. Ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι το κόστος παραγωγής ενέργειας ανά ΚWh με τη χρήση πετρελαίου είναι περίπου 22 λεπτά, ελαφρώς μικρότερη από το αντίστοιχο κόστος με την χρήση φωτοβολταικών. Το κόστος για την παραγωγή 1KWh με τη χρήση αιολικής ενέργειας είναι 6 μόλις λεπτά. Καταλαβαίνουμε λοιπόν ότι αν αντί για τις μονάδες που χρησιμοποιούν πετρέλαιο υπήρχαν αιολικά πάρκα και πάρκα φωτοβολταικών, το κόστος για την ΔΕΗ θα ήταν μικρότερο, χώρια που θα μπορούσε να υπάρξει ένα σημαντικό όφελος για την ελληνική οικονομία, μιας και τα υπάρχει ήδη στην χώρα μας τεχνογνωσία τέτοια που θα μας επέτρεπε να μην ξοδεύουμε χρήματα για την προμήθεια εξοπλισμού. Πόσα χρήματα θα γλιτώναμε; 100 εκατομμύρια ετησίως τουλάχιστον, μόνο από την εξοικονόμηση πετρελαίου. Άλλα 100 εκατομμύρια ετησίως από την εξοικονόμηση χρημάτων που χρησιμοποιούνται για την εισαγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Παράλληλα με την ανάπτυξη των εταιριών που δραστηριοποιούνται στην αγορά φωτοβολταϊκών πάνελ και αιολικών γεννητριών, θα δημιουργούνταν και χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας. Αν θέλουμε να μιλάμε για πράσινη πολιτική και πράσινη ανάπτυξη πρέπει να γίνει άμεση στροφή στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Η στροφή αυτή δεν θα αποτελέσει μόνο περιβαλλοντικό κέρδος, αλλά θα δώσει μεσοπρόθεσμα μεγάλο όφελος και στην Ελληνική οικονομία. Οι πηγές υπάρχουν, η γνώση υπάρχει, μένει μια γενναία πολιτική απόφαση.
Τρίτη 9 Μαρτίου 2010
Τα γεράκια της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Γνωρίζαμε και το ακούγαμε συχνά πυκνά ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είχε λόγο για πολλά πράγματα που συμβαίνουν σε μια χώρα. Και αυτό είναι κάπου λογικό μιας και ως ένωση πρέπει να υπάρχουν στα κράτη μέλη κάποιο κοινοί κανόνες. Όμως τους τελευταίους μήνες στο όνομα της προσαρμογής της οικονομίας μας οι παρεμβάσεις πολλών τεχνοκρατών της ΕΕ είναι τόσο ωμές που πραγματικά χάνουμε την κυριαρχία μας όπως λέει και ο Πρωθυπουργός. Αρχικά η κυβέρνηση ήθελε η προσαρμογή να γίνει σε 4 χρόνια για να είναι ηπιότερη. Μας επέβαλλαν την τριετία για την μείωση του ελλείμματος. Είπαμε στην συνέχεια ότι θα υπάρξει πάγωμα στους μισθούς άνω των 2000 ευρώ, και υπό τις πιέσεις της ΕΕ όχι μόνο οι μισθοί πάγωσαν, αλλά τελικά μειώθηκαν τα επιδόματα. Θελήσαμε να σώσουμε τον 14ο μισθό, και πήραμε και στο θέμα αυτό μια μεγαλοπρεπή άρνηση. Και να θυμηθείτε ότι επίκειται και μεγαλύτερη μείωση στα δώρα και τα επιδόματα τώρα που έγινε η αρχή. Το βασικό επιχείρημα των ευρωπαίων είναι ότι στις περισσότερες χώρες της ΕΕ δεν υπάρχει 13ος και 14ος μισθός, όμως οι ετήσιες απολαβές τους πολλές φορές είναι παραπάνω από διπλάσιες.
Το κλιμάκιο των ελεγκτών της ΕΕ χωρίς πολλά πολλά μας είπε ότι ο στόχος για αύξηση των εσόδων κατά 1 δις ως αποτέλεσμα της πάταξης της φοροδιαφυγής δεν είναι εφικτός και επέβαλαν νέες αυξήσεις στα καύσιμα για να φτάσουν και αυτά στα ευρωπαϊκά επίπεδα. Απαιτούν την αύξηση των ορίων ηλικίας στα 67 χρόνια όταν βλέπουν ότι τρέχουν οι διαδικασίες για περικοπή πρόωρων συντάξεων και αύξηση του μέσου όρου ηλικίας συνταξιοδότησης. Ενώ δηλαδή κάτι κινείται στο ασφαλιστικό αυτοί ζητούν επιτακτικά το απόλυτο. Μέσα σε όλα φέρνουν στο τραπέζι και σίγουρα θα πιέσουν πολύ για να το πετύχουν, την κατάργηση του 14ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα, την κατάργηση του μάξιμουμ ποσοστού απολύσεων και γενικά αρχίζουν να έχουν επιτακτικά απαιτήσεις για εσωτερικά μας ζητήματα, που κατά την δική τους έννοια πιθανώς να σημαίνει τόνωση της οικονομίας, αλλά σίγουρα όλα αυτά αποτελούν μια νεοφιλελεύθερη πολιτική που επουδενί πρέπει να υιοθετείται από τα κράτη μέλη κυρίως γιατί οι πολίτες ψηφίζουν τα κόμματα για να εφαρμόσουν την δική τους πολιτική. Αν οι πολιτική για την οικονομία, για το ασφαλιστικό, για εργασιακά ζητήματα επιβάλλεται από την ΕΕ τότε όντως κατά μια έννοια χάνουμε την εθνική μας κυριαρχία. Δεν ψηφίσαμε τον Όλι Ρεν για πρωθυπουργό, ούτε και τους τεχνοκράτες των Βρυξελών. Η επιτήρηση είναι καλό να υπάρχει διότι με μπαμπούλα μόνο ο Έλληνας μπορεί να συμμορφωθεί, αλλά είναι άλλο η στενή επιτήρηση και άλλο η δοθείσης ευκαιρία παρέμβαση στα εσωτερικά ενός κράτους μέλλους. Για να διατηρήσουμε την αξιοπρέπεια μας θα πρέπει το συντομότερο δυνατόν να υλοποιηθεί ότι χρειάζεται για να βγούμε από την κρίση για να αρχίσουμε να λέμε και ΟΧΙ σε κάθε αντιλαϊκή απαίτηση του κ.Ρεν και των υπολοίπων χαρτογιακάδων της ΕΕ.
Το κλιμάκιο των ελεγκτών της ΕΕ χωρίς πολλά πολλά μας είπε ότι ο στόχος για αύξηση των εσόδων κατά 1 δις ως αποτέλεσμα της πάταξης της φοροδιαφυγής δεν είναι εφικτός και επέβαλαν νέες αυξήσεις στα καύσιμα για να φτάσουν και αυτά στα ευρωπαϊκά επίπεδα. Απαιτούν την αύξηση των ορίων ηλικίας στα 67 χρόνια όταν βλέπουν ότι τρέχουν οι διαδικασίες για περικοπή πρόωρων συντάξεων και αύξηση του μέσου όρου ηλικίας συνταξιοδότησης. Ενώ δηλαδή κάτι κινείται στο ασφαλιστικό αυτοί ζητούν επιτακτικά το απόλυτο. Μέσα σε όλα φέρνουν στο τραπέζι και σίγουρα θα πιέσουν πολύ για να το πετύχουν, την κατάργηση του 14ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα, την κατάργηση του μάξιμουμ ποσοστού απολύσεων και γενικά αρχίζουν να έχουν επιτακτικά απαιτήσεις για εσωτερικά μας ζητήματα, που κατά την δική τους έννοια πιθανώς να σημαίνει τόνωση της οικονομίας, αλλά σίγουρα όλα αυτά αποτελούν μια νεοφιλελεύθερη πολιτική που επουδενί πρέπει να υιοθετείται από τα κράτη μέλη κυρίως γιατί οι πολίτες ψηφίζουν τα κόμματα για να εφαρμόσουν την δική τους πολιτική. Αν οι πολιτική για την οικονομία, για το ασφαλιστικό, για εργασιακά ζητήματα επιβάλλεται από την ΕΕ τότε όντως κατά μια έννοια χάνουμε την εθνική μας κυριαρχία. Δεν ψηφίσαμε τον Όλι Ρεν για πρωθυπουργό, ούτε και τους τεχνοκράτες των Βρυξελών. Η επιτήρηση είναι καλό να υπάρχει διότι με μπαμπούλα μόνο ο Έλληνας μπορεί να συμμορφωθεί, αλλά είναι άλλο η στενή επιτήρηση και άλλο η δοθείσης ευκαιρία παρέμβαση στα εσωτερικά ενός κράτους μέλλους. Για να διατηρήσουμε την αξιοπρέπεια μας θα πρέπει το συντομότερο δυνατόν να υλοποιηθεί ότι χρειάζεται για να βγούμε από την κρίση για να αρχίσουμε να λέμε και ΟΧΙ σε κάθε αντιλαϊκή απαίτηση του κ.Ρεν και των υπολοίπων χαρτογιακάδων της ΕΕ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)










